Apakah Risiko Pengesanan?
Risiko pengesanan adalah peluang bahawa juruaudit akan gagal untuk mencari salah nyata yang wujud dalam penyata kewangan entiti. Salah nyata ini mungkin disebabkan oleh penipuan atau kesilapan. Juruaudit menggunakan prosedur audit untuk mengesan kesilapan ini, tetapi kerana sifat prosedur ini, beberapa risiko pengesanan akan sentiasa wujud. Sebagai contoh, kadang-kadang juruaudit mengambil contoh jenis transaksi syarikat tertentu kerana memeriksa setiap transaksi adalah tidak praktikal. Meningkatkan saiz sampel boleh mengurangkan risiko pengesanan, tetapi risiko tertentu akan tetap kekal. Risiko pengesanan adalah salah satu daripada tiga elemen yang terdiri daripada risiko audit, dua lagi risiko yang wujud, dan risiko kawalan.
Takeaways Utama
- Risiko pengesanan berlaku apabila juruaudit kehilangan bahan lapuk yang ketara dalam penyata kewangan. Risiko ketetapan, risiko yang wujud, dan risiko kawalan merangkumi risiko audit. Para juruaudit mesti melaksanakan prosedur audit yang betul untuk mengelakkan risiko pengesanan.
Memahami Risiko Pengesanan
Risiko pengesanan boleh berlaku pada tahap yang tidak boleh diterima apabila juruaudit tidak melaksanakan prosedur audit yang betul atau melaksanakan prosedur yang betul dengan tidak betul. Adalah penting bagi juruaudit untuk menilai kedua-dua kawalan dan risiko yang sedia ada dan kemudian menetapkan risiko pengesanan untuk membawa risiko audit total ke tahap yang boleh diterima. Walau bagaimanapun, tidak mungkin seorang juruaudit boleh menghapuskan risiko pengesanan sepenuhnya, semata-mata kerana kebanyakan juruaudit tidak akan memeriksa setiap transaksi tunggal dalam penyata kewangan. Sebaliknya, juruaudit harus bertujuan untuk memastikan risiko pengesanan pada tahap yang dapat diterima.
Tiga komponen utama risiko pengesanan termasuk 1) menggunakan prosedur audit dengan salah, sebagai contoh, apabila seorang juruaudit mengaplikasikan nisbah yang salah kepada prosedur menggunakan nisbah untuk menilai ketepatan nilai muka suatu baki akaun; 2) memilih kaedah ujian audit yang tidak sesuai untuk jenis akaun kewangan yang diaudit, contohnya, menguji ketepatan invois daripada kejadian jualan tertentu; dan 3) salah menafsirkan hasil audit, atau hanya menilai keputusan yang salah.
Kesilapan lazim yang dilakukan oleh juruaudit adalah membuat kesimpulan bahawa salah nyata yang dikesan adalah remeh. Kadang-kadang salah nyata yang sepele dalam satu unit sesebuah syarikat mungkin menjadi material apabila diagregatkan ke atas pelbagai unit perniagaan, memberi impak besar kepada penyata kewangan syarikat. Risiko pengesanan mungkin lebih tinggi di kawasan di mana badan pengawalseliaan tidak berkesan.
Prosedur audit yang digunakan untuk meminimumkan risiko pengesanan termasuk:
- Ujian klasifikasi: Digunakan untuk menentukan sama ada urus niaga dikelaskan dengan betul. Ujian kesempurnaan: Digunakan untuk memeriksa jika sebarang transaksi hilang dari rekod perakaunan. Seorang juruaudit boleh menyemak penyata bank pelanggan, contohnya, untuk menentukan sama ada pembayaran kepada pembekal tidak direkodkan. Ujian penilaian: Digunakan untuk menguji sama ada nilai aset dan liabiliti di buku syarikat adalah tepat. Ujian kejadian: Digunakan untuk menentukan sama ada transaksi yang direkodkan sebenarnya telah berlaku. Ujian ini boleh melibatkan memeriksa invois khusus yang disenaraikan di lejar jualan serta pesanan pelanggan dan dokumentasi penghantaran.
Contoh Risiko Pengesanan
Satu contoh risiko pengesanan semasa prosedur audit lazim mungkin melibatkan penyiasatan sama ada invois yang disenaraikan dalam akaun yang belum dibayar sebenarnya belum dibayar. Anda melaksanakan prosedur dan dengan tepat menentukan bahawa baki akaun hutang tidak mengandungi salah nyata. Walau bagaimanapun, anda lupa untuk menguji pemisahan tugas antara orang yang mengemas kini fail vendor di mana invois ini dicatat sebagai dibayar dan orang yang memproses pembayaran. Ini menyebabkan anda menafsirkan hasilnya secara salah dan meningkatkan risiko pengesanan anda.
