Apakah Aset Kontingen?
Aset kontingen adalah potensi manfaat ekonomi yang bergantung kepada peristiwa masa depan daripada kawalan syarikat. Tidak mengetahui dengan pasti sama ada keuntungan ini akan menjadi kenyataan, atau dapat menentukan nilai ekonomi yang tepat, bermakna aset-aset ini tidak dapat direkodkan pada lembaran imbangan. Walau bagaimanapun, mereka boleh dilaporkan dalam nota penyata kewangan yang disertakan, dengan syarat syarat-syarat tertentu dipenuhi. Aset kontingen juga dikenali sebagai aset yang berpotensi.
Bagaimana Aset Kontinjen Berfungsi
Aset kontinjen menjadi aset yang direkodkan yang boleh direkodkan pada kunci kira-kira apabila realisasi aliran tunai yang berkaitan dengannya menjadi agak tertentu. Dalam kes ini, aset diiktiraf dalam tempoh apabila perubahan status berlaku.
Aset kontinjen mungkin timbul kerana nilai ekonomi tidak diketahui. Sebagai alternatif, mereka mungkin berlaku disebabkan ketidakpastian yang berkaitan dengan hasil kejadian di mana aset boleh diwujudkan. Aset kontinjen muncul kerana peristiwa sebelumnya, namun keseluruhan maklumat aset tidak akan dikumpulkan sehingga peristiwa masa hadapan berlaku.
Terdapat juga liabiliti kontingen atau potensi. Tidak seperti aset luar jangka, mereka merujuk kepada potensi kerugian yang mungkin timbul, bergantung kepada bagaimana peristiwa masa depan tertentu berlaku.
Takeaways Utama
- Aset kontinjen adalah potensi manfaat ekonomi yang bergantung kepada peristiwa masa depan daripada kawalan syarikat. Apabila memenuhi syarat-syarat tertentu, aset kontinjen dilaporkan dalam nota-nota penyata kewangan yang disertakan. Mereka direkodkan pada lembaran imbangan hanya apabila realisasi tunai aliran yang berkaitan dengannya menjadi agak tertentu.
Contoh Aset Luar Jangka
Sebuah syarikat yang terlibat dalam tuntutan mahkamah dengan harapan untuk menerima pampasan mempunyai aset kontinjen kerana hasil kes itu belum diketahui dan jumlah dollar belum ditentukan.
Katakan Syarikat ABC telah memfailkan tuntutan undang-undang terhadap Syarikat XYZ kerana melanggar paten. Sekiranya terdapat peluang yang baik bahawa Syarikat ABC akan memenangi kes itu, ia mempunyai aset luar jangka. Aset potensial ini biasanya akan didedahkan dalam penyata kewangannya, tetapi tidak direkodkan sebagai aset sehingga gugatan diselesaikan.
Berdasarkan contoh yang sama, Syarikat XYZ perlu mendedahkan liabiliti kontinjen yang berpotensi dalam catatannya dan kemudian merekodkannya dalam akaunnya, sekiranya ia kehilangan tuntutan mahkamah dan diperintahkan membayar ganti rugi.
Aset kontinjen juga timbul apabila syarikat mengharapkan untuk menerima wang melalui penggunaan jaminan. Contoh lain termasuk faedah yang akan diterima daripada harta pusaka atau penyelesaian mahkamah yang lain. Penggabungan dan pengambilalihan yang dijangka akan didedahkan dalam penyata kewangan.
Keperluan Pelaporan
Prinsip perakaunan yang diterima umum (GAAP) memerlukan pendedahan nota dalam penyata kewangan untuk sebarang aset luar jangka. Sebaliknya, di bawah Piawaian Pelaporan Kewangan Antarabangsa (IFRS), syarikat tidak semestinya perlu melaporkan aset kontinjen kerana mereka mungkin tidak pernah menjadi kenyataan.
Piawaian Perakaunan Antarabangsa 37 (IAS 37), yang terpakai kepada IFRS, menyatakan yang berikut: " Aset kontinjen tidak diiktiraf, tetapi ia didedahkan apabila ia berkemungkinan besar tidak akan berlaku kemasukan faedah. Walau bagaimanapun, apabila aliran masuk faedah hampir pasti aset diiktiraf dalam penyata kedudukan kewangan kerana aset itu tidak lagi dianggap sebagai kontinjen."
Dasar perakaunan aset luar jangka untuk GAAP digariskan dalam Piawaian Perakaunan Kewangan Standard Lembaga Perakaunan Kewangan (FASB) 5.
Pertimbangan Khas
Syarikat mesti menilai semula aset berpotensi secara berterusan. Apabila aset kontinjen menjadi berkemungkinan, syarikat mesti melaporkannya dalam penyata kewangan dengan menganggar pendapatan yang akan dikutip. Anggaran dijana menggunakan pelbagai kemungkinan hasil, risiko yang berkaitan, dan pengalaman dengan aset kontinjen berpotensi yang serupa.
Aset kontinjen diperintah di bawah prinsip konservatisme, yang merupakan amalan perakaunan yang menyatakan bahawa peristiwa dan hasil yang tidak menentu harus dilaporkan dengan cara yang menghasilkan potensi keuntungan paling rendah. Dalam kes ini, faedah aset ditunda untuk memastikan bahawa penyata kewangan tidak mengelirukan.
Apabila menganggarkan jumlah dolar untuk melaporkan menggunakan IFRS, penilaian aset anggaran yang paling rendah harus digunakan. Tiada keuntungan boleh direkodkan dari aset kontinjen sehingga keuntungan sebenarnya berlaku. Prinsip conservatism menggantikan prinsip yang sesuai dengan perakaunan akruan, yang bermaksud aset itu tidak boleh dilaporkan sehingga tempoh selepas kos berkaitan ditanggung.
