Apakah Strategi Pelaburan Agresif?
Strategi pelaburan yang agresif biasanya merujuk kepada gaya pengurusan portfolio yang cuba memaksimumkan pulangan dengan mengambil tahap risiko yang agak tinggi. Strategi untuk mencapai lebih tinggi daripada purata pulangan biasanya menekankan penghargaan modal sebagai objektif pelaburan utama, bukannya pendapatan atau keselamatan prinsipal. Oleh itu, strategi sedemikian akan mempunyai peruntukan aset dengan pemberat yang besar dalam stok dan mungkin sedikit atau tidak ada peruntukan untuk bon atau tunai.
Strategi pelaburan agresif biasanya dianggap sesuai untuk orang dewasa muda dengan saiz portfolio yang lebih kecil. Kerana cakrawala pelaburan yang panjang membolehkan mereka menaikkan turun naik pasaran, dan kerugian awal dalam kerjaya seseorang kurang memberi impak daripada kemudian, penasihat pelaburan tidak mempertimbangkan strategi ini sesuai untuk orang lain tetapi orang dewasa muda melainkan strategi sebegini hanya dikenakan sedikit daripada simpanan sarang telur seseorang. Tanpa mengira usia pelabur, bagaimanapun, toleransi yang tinggi untuk risiko adalah prasyarat mutlak untuk strategi pelaburan yang agresif.
Pengurus Portfolio Gunslinger
Key Takeaway
- Pelaburan agresif menerima lebih banyak risiko dalam mengejar pulangan yang lebih besar. Pengurusan portfolio yang agresif boleh mencapai matlamatnya melalui satu atau lebih banyak strategi termasuk pemilihan aset dan peruntukan aset. TrendInvestor selepas 2012 menunjukkan keutamaan daripada strategi agresif dan pengurusan aktif dan ke arah indeks pasif melabur.
Memahami Strategi Pelaburan Agresif
Aggressive strategi pelaburan bergantung kepada berat relatif ganjaran tinggi, kelas aset berisiko tinggi, seperti ekuiti dan komoditi, dalam portfolio.
Sebagai contoh, Portfolio A yang mempunyai peruntukan aset sebanyak 75% ekuiti, pendapatan tetap 15%, dan 10% komoditi akan dianggap agak agresif, memandangkan 85% daripada portfolio itu ditimbang kepada ekuiti dan komoditi. Walau bagaimanapun, ia masih kurang agresif daripada Portfolio B, yang mempunyai peruntukan aset 85% ekuiti dan 15% komoditi.
Walaupun dalam komponen ekuiti portfolio yang agresif, komposisi stok boleh mempunyai kesan penting ke atas profil risikonya. Sebagai contoh, sekiranya komponen ekuiti hanya terdiri daripada saham-saham cip biru, ia akan dianggap kurang berisiko berbanding jika portfolio hanya memegang saham permodalan kecil. Jika ini berlaku dalam contoh terdahulu, Portfolio B boleh dikatakan dianggap kurang agresif daripada Portfolio A, walaupun ia mempunyai 100% berat dalam aset agresif.
Namun, satu lagi aspek strategi pelaburan agresif berkaitan dengan peruntukan. Strategi yang membahagikan semua wang yang ada secara sama rata ke dalam 20 saham yang berlainan boleh menjadi strategi yang sangat agresif, tetapi membahagikan semua wang secara sama ke dalam hanya 5 saham yang berlainan akan menjadi lebih agresif lagi.
Strategi pelaburan agresif juga boleh merangkumi strategi perolehan yang tinggi, mencari untuk mengejar stok yang menunjukkan prestasi relatif tinggi dalam tempoh masa yang singkat. Perolehan yang tinggi boleh menghasilkan pulangan yang lebih tinggi, tetapi juga dapat memacu kos transaksi yang lebih tinggi, sehingga meningkatkan risiko kinerja yang buruk.
Strategi Pelaburan Agresif dan Pengurusan Aktif
Strategi yang agresif memerlukan pengurusan yang lebih aktif daripada strategi "membeli-dan-tahan" yang konservatif, kerana ia mungkin menjadi lebih tidak menentu dan boleh memerlukan penyesuaian yang kerap, bergantung pada keadaan pasaran. Lebih banyak pengimbangan semula juga diperlukan untuk membawa peruntukan portfolio kembali ke tahap sasaran mereka. Volatiliti aset boleh menyebabkan peruntukan untuk menyimpang dengan ketara dari berat asal mereka. Kerja tambahan ini juga mendorong yuran yang tinggi kerana pengurus portfolio mungkin memerlukan lebih banyak kakitangan untuk menguruskan semua jawatan tersebut.
Tahun-tahun kebelakangan ini telah menyaksikan tanggapan penting terhadap strategi pelaburan aktif. Ramai pelabur telah menarik aset mereka keluar dari dana lindung nilai, sebagai contoh, disebabkan prestasi yang kurang baik oleh pengurus itu. Sebaliknya, ada yang memilih untuk meletakkan wang mereka dengan pengurus pasif. Pengurus ini mematuhi gaya pelaburan yang sering menggunakan dana indeks untuk pusingan strategik. Dalam kes ini, portfolio sering mencerminkan indeks pasaran, seperti S & P 500.
