Apakah Kadar Faedah Sifar Nukleus?
Kadar faedah sifar adalah rujukan kepada had yang lebih rendah sebanyak 0% untuk kadar faedah jangka pendek di mana dasar monetari tidak dipercayai berkesan dalam merangsang pertumbuhan ekonomi.
BELUM MENINGKATKAN Kadar Faedah Zero-Bound
Andaian kadar faedah sifar sifar telah berubah sejak beberapa tahun kebelakangan ini. Dalam dasar monetari, rujukan kepada sifar yang terikat pada kadar faedah bermakna bank pusat tidak lagi dapat mengurangkan kadar faedah untuk menggalakkan pertumbuhan ekonomi. Oleh kerana kadar faedah menghampiri sifar terikat, keberkesanan dasar monetari sebagai alat diandaikan dikurangkan. Kewujudan batas sifar ini bertindak sebagai penghalang kepada bank pusat yang cuba merangsang ekonomi.
Sehingga baru-baru ini dianggap bahawa bank pusat dalam menetapkan kadar pinjaman semalaman, tidak mempunyai keupayaan untuk menolak kadar faedah nominal di luar had 0% ini, ke dalam wilayah negatif.
Kepercayaan dalam kekangan ini sebagai kecacatan kepada dasar monetari telah diuji dengan teruk dalam tempoh berikutan krisis kewangan 2007-2008. Pemulihan yang lembap diikuti sebagai bank pusat, termasuk Rizab Persekutuan AS (bermula tahun 2008) dan Bank Pusat Eropah, memulakan program pelonggaran kuantitatif (bermula pada tahun 2012), yang membawa kadar faedah untuk mencatat tahap yang rendah. ECB memperkenalkan dasar kadar negatif (caj untuk deposit) pada pinjaman semalaman pada tahun 2014.
Dasar kadar faedah Jepun menguji konvensyen selama beberapa dekad. Bagi sebahagian besar tahun 1990-an, kadar faedah yang ditetapkan oleh bank pusat Jepun, Bank of Japan, melonjak berhampiran sempadan sifar sebagai sebahagian daripada dasar kadar faedah sifar (ZIRP) sebagai negara cuba untuk pulih dari kemalangan ekonomi dan mengurangkan ancaman deflasi. Pengalaman Jepun telah menjadi pengajaran bagi pasaran maju lain. BOJ berpindah ke kadar faedah negatif pada tahun 2016, dengan mengenakan bayaran bank simpanan untuk menyimpan dana semalaman mereka.
Sebagai tambahan kepada keupayaan untuk mengenakan kadar faedah negatif dalam keadaan yang melampau, bank-bank pusat boleh memilih untuk meneruskan cara lain yang tidak konvensional untuk merangsang ekonomi untuk mencapai hujung yang sama. Kajian New York Fed mendapati bahawa apabila kadar faedah melonjak berhampiran batas sifar, jangkaan peserta pasaran untuk kadar masa hadapan serta tindakan bank pusat lain seperti pelonggaran kuantitatif, pembelian bon di pasaran terbuka dan faktor pasaran kewangan lain yang berinteraksi, membuat "Jumlahnya lebih berkuasa daripada bahagian komponen."
Walau matlamat untuk meneruskan dasar sifar dan mengejar dasar kadar faedah negatif adalah untuk merangsang pinjaman dan meningkatkan ekonomi yang lemah, kadar faedah negatif membahayakan keuntungan sektor perbankan dan berpotensi untuk keyakinan pengguna.
