Undang-undang bekalan dan permintaan menjejaskan semua barang di pasaran. Mereka menggambarkan kecenderungan dalam tindakan manusia, bukan ciri-ciri yang wujud dalam satu kebaikan atau yang lain. Tahap yang harga menanggapi perubahan dalam penawaran dan permintaan dikenali sebagai keanjalan harga.
Harga Inelasticity of Goods
Barangan yang sangat tidak bereaksi bertindak balas dengan kurang dramatik, tetapi itu tidak bermakna undang-undang bekalan dan permintaan tidak lagi terpakai.
Satu-satunya keadaan yang mungkin di mana bekalan dan permintaan sebenar tidak menjejaskan kebaikan adalah dalam kes di mana kerajaan membetulkan pengeluaran dan penggunaan, pada dasarnya mengawal berapa banyak yang dicipta semasa memaksa pembelian dari pengguna domestik. Walaupun dengan keadaan ini, walaupun bekalan dan permintaan antarabangsa mungkin terpengaruh.
Undang-undang Perbekalan dan Permintaan
Bagi yang baik tidak mempunyai kesan terhadap kecenderungan manusia, ia mesti diabaikan oleh manusia dalam setiap segi ekonomi.
Satu contoh kebaikan itu dilihat dalam minyak berasaskan petroleum sebelum penemuan bidang minyak pada tahun 1850-an. Walaupun minyak bawah tanah wujud sebelum ini, manusia tidak dapat menemuinya dan oleh itu tahu tidak ada tujuan berguna untuknya. Bekalan ekonomi, dalam erti kata, adalah sifar. Atas sebab ini, permintaan ekonomi juga sifar.
Di pasaran ekonomi, harga mencerminkan tahap nilai tempat pengguna dalam keadaan baik atau perkhidmatan. Semua yang lain sama, pengguna sanggup membayar lebih banyak untuk barangan yang mereka hargai tinggi. Sehubungan dengan itu, pengeluar akan mahu mengalihkan sumber mereka ke arah hujung yang menghasilkan pendapatan yang paling.
Oleh itu, undang-undang pembekalan menyatakan bahawa kuantiti yang dibekalkan oleh yang baik cenderung meningkat apabila kenaikan harga. Sementara itu, undang-undang permintaan menyatakan kuantiti permintaan yang baik cenderung berkurang apabila kenaikan harga.
Kedua-dua undang-undang ini tidak mutlak. Harga, bekalan atau kuantiti yang dituntut tidak perlu beralih jika faktor-faktor lain melarangnya. Sebagai contoh, tiada lagi lukisan atau lukisan daripada Michelangelo boleh dihasilkan, tetapi itu tidak bermakna kecenderungan berhenti di alam semulajadi.
