Dalam bidang ekonomi, eksternaliti ditakrifkan sebagai kos atau faedah yang ditanggung oleh pihak ketiga akibat aktiviti ekonomi yang pihak ketiga tidak mempunyai kaitan dengan. Seorang ahli ekonomi boleh menggunakan model keseimbangan untuk mengukur tahap luar sebagai kerugian atau keuntungan berat badan. Ini berlaku akibat perbezaan antara kos marginal dan keluk faedah sosial dan individu.
Walau bagaimanapun, pergi dari teori ke amalan mencipta masalah dengan menganggarkan kesan luar negeri kerana mereka kadang-kadang tidak diketahui.
Mengukur kesengsaraan dalam Teori
Dalam model keseimbangan teori, ahli ekonomi menggunakan kelebihan marginal (MB) dan kos marginal (MC) untuk mengira keadaan luaran. Pertimbangkan eksternaliti yang positif di mana seseorang mencuci tangannya dua kali sehari untuk membantu mencegah penyebaran jangkitan. Membasuh tangan lebih daripada dua kali adalah individu yang mahal (masa, lebih banyak sabun), tetapi manfaat masyarakat dari segi kurang pendedahan kepada virus dan bakteria. Dalam kes ini, faedah kepada orang kurang daripada faedah kepada masyarakat, dan kurva MB (atau keluk permintaan) orang kurang daripada kurva MB masyarakat.
Eksternality positif kemudian diukur sebagai kawasan kerugian berat di atas kurva MC individu dan di bawah lengkung MB masyarakat terkekang oleh garis menegak melalui kuantiti keseimbangan untuk orang itu. Untuk eksternaliti negatif, teknik pengukuran yang sama digunakan kecuali bahawa kurva MC masyarakat lebih besar daripada kurva MC individu.
Mengukur Eksternaliti dalam Realiti
Bagi mengukur keadaan luaran, ahli ekonomi boleh menggunakan kaedah kuantitatif (kos ganti rugi, kos kawalan), kaedah kualitatif (rawatan kualitatif) atau kaedah hibrid (weighting dan ranking).
Kaedah Kuantitatif
Menganggarkan kewujudan luaran dalam amalan jauh lebih sukar daripada teori kerana kos marginal dan kelebihan keuntungan marginal tidak dipatuhi sepenuhnya dan sejak proses menganggarkan dapat dipenuhi dengan isu-isu statistik yang mencabar. Kadang-kadang, kesan luaran sepenuhnya tidak diketahui. Dua kaedah kuantitatif yang digunakan oleh ahli ekonomi untuk menilai aspek luar adalah kos ganti rugi dan kos kawalan.
Sebagai contoh, dalam kes tumpahan minyak, kos kaedah ganti rugi meletakkan nombor kepada kos pembersihan yang diperlukan untuk membersihkan pencemaran dan memulihkan habitat kepada keadaan asalnya. Sebaliknya, kos kaedah kawalan menggunakan kos mengawal eksternaliti sebagai proksi untuk kerosakan yang mungkin berlaku.
Kaedah Kualitatif
Kaedah kualitatif menilai luaran yang digunakan secara meluas oleh ahli alam sekitar dipanggil rawatan kualitatif. Kaedah ini tidak meletakkan sebarang angka di sebalik keadaan luar negeri, melainkan menyatakan tahap impak yang mempunyai peristiwa tertentu terhadap alam sekitar, seperti tiada kesan, kesan sederhana, atau kesan yang ketara.
Kaedah Hibrid
Kaedah pengurangan dan penarafan telah dibangunkan yang merupakan hibrid antara kaedah kualitatif dan kuantitatif. Kaedah ini memberikan berat dan berpangkat ke luar negeri untuk menilai impak mereka dan biasanya digunakan oleh syarikat utiliti.
Garisan bawah
Terdapat kelebihan dan keburukan menggunakan sebarang kaedah. Kaedah kuantitatif, misalnya, adalah mudah kerana mereka meletakkan anggaran bilangan eksternal, tetapi kekurangan data adalah halangan terbesar untuk menggunakan kaedah kuantitatif. Kaedah kualitatif, sebaliknya, sangat fleksibel dan menyesuaikan diri, tetapi mereka mengalami subjektiviti pembuat keputusan yang membuat penilaian terhadap impak. Akhirnya, kaedah hibrida cuba mengimbangi dua kategori lain, mewarisi kelebihan dan kelemahan mereka.
