Apabila syarikat tidak dapat membayar hutang mereka, mereka mungkin mempunyai pilihan yang sangat terhad untuk masa depan mereka. Salah satu daripada pilihan itu mungkin kebankrapan - istilah undang-undang yang digunakan untuk menggambarkan proses yang diperlukan untuk membantu membayar balik hutang dan kewajiban lain. Walaupun ia sentiasa dilihat sebagai usaha terakhir, kebangkrutan boleh memberi syarikat permulaan yang baru ketika menawarkan kredit kepada beberapa tahap pembayaran balik berdasarkan aset yang tersedia untuk pembubaran.
Kebankrapan biasanya berlaku apabila syarikat mempunyai lebih banyak hutang berbanding dengan ekuiti. Walaupun hutang dalam struktur modal syarikat mungkin merupakan cara yang baik untuk membiayai operasi, ia datang dengan risiko.
Baca terus untuk mengetahui lebih lanjut mengenai struktur kos modal dan bagaimana ia terjejas oleh kos muflis.
Takeaways Utama
- Syarikat menggunakan hutang dan ekuiti mencapai struktur modal yang optimum dan membiayai operasi mereka. Mereka yang membiayai diri mereka dengan hutang dilihat sebagai lebih berharga kerana mereka boleh menggunakan faedah untuk mengurangkan liabiliti cukai mereka. Tetapi dengan mengambil terlalu banyak hutang boleh meningkatkan tahap risiko kepada pemegang saham, serta risiko kebankrapan. Biaya kebankrapan, yang termasuk yuran guaman, boleh menghakis struktur modal keseluruhan syarikat.
Teori Modigliani-Miller
Teori Modigliani dan Miller digunakan dalam kajian kewangan dan ekonomi untuk menganalisis nilai-nilai syarikat yang berbeza. Menurut teori, nilai syarikat adalah berdasarkan keupayaannya untuk menjana pendapatan serta risiko asetnya. Salah satu kaveat penting adalah bahawa nilai firma itu bebas daripada bagaimana ia mengagihkan keuntungan dan bagaimana operasinya dibiayai.
Menurut teori, syarikat yang menggunakan pembiayaan hutang jauh lebih berharga daripada mereka yang membiayai diri semata-mata dengan ekuiti. Ini kerana terdapat kelebihan cukai untuk menggunakan hutang untuk menguruskan operasi mereka. Syarikat-syarikat ini dapat mengurangkan faedah atas hutang mereka, mengurangkan liabiliti cukai mereka, dan menjadikan diri mereka lebih menguntungkan daripada yang hanya bergantung kepada ekuiti.
Struktur Modal
Syarikat boleh menggunakan pelbagai kaedah yang berbeza untuk membiayai operasi mereka untuk mencapai struktur modal yang optimum. Cara terbaik untuk melakukan ini adalah untuk mempunyai campuran hutang dan ekuiti yang baik, yang merangkumi gabungan saham pilihan dan biasa. Gabungan ini membantu memaksimumkan nilai firma di pasaran sambil mengurangkan kos modalnya.
Seperti yang dinyatakan di atas, syarikat boleh menggunakan pembiayaan hutang untuk keuntungan mereka. Tetapi apabila mereka memutuskan untuk mengambil lebih banyak hutang, kos purata wajaran modal (WACC) mereka - kos purata, selepas cukai, syarikat mempunyai sumber modal untuk membiayai sendiri-meningkat. Ia tidak semestinya idea yang bagus kerana risiko kepada para pemegang saham juga meningkat, kerana servis hutang mungkin merosot pada pulangan atas pelaburan (ROI) yang lebih tinggi daripada pembayaran faedah, yang mengurangkan pendapatan dan aliran tunai. Oleh kerana hutang yang tinggi dalam struktur modal, kos untuk membiayai hutang itu meningkat dan risiko peningkatan lalai juga.
Hutang kerja boleh merosot pada pemegang saham yang dijangka pulangan pelaburan.
Kos Kebankrapan
Kos modal yang lebih tinggi dan tahap risiko tinggi boleh menyebabkan risiko muflis. Memandangkan syarikat menambah hutang kepada struktur modalnya, WACC syarikat meningkat melebihi tahap optimum, semakin meningkatnya kos muflis. Ringkasnya, kos muflis timbul apabila terdapat kemungkinan yang lebih besar syarikat tidak akan mungkir kewajiban kewangannya. Dalam erti kata lain, apabila syarikat memutuskan untuk meningkatkan pembiayaan hutangnya daripada menggunakan ekuiti.
Untuk mengelakkan kemusnahan kewangan, syarikat perlu mengambil kira kos kebankrapan apabila menentukan berapa banyak hutang yang perlu diambil-sama ada mereka harus menambah kepada tahap hutang mereka sama sekali. Kos kebankrapan boleh dikira dengan mendarabkan kebankrapan kebarangkalian dengan kos keseluruhan yang dijangkakan.
Kos muflis bergantung kepada struktur dan saiz syarikat. Mereka biasanya termasuk yuran guaman, kehilangan modal insan, dan kerugian daripada menjual aset tertekan. Perbelanjaan yang berpotensi ini menyebabkan syarikat cuba untuk mencapai struktur modal hutang dan ekuiti yang optimum. Syarikat itu dapat mencapai struktur modal yang optimum apabila terdapat keseimbangan antara manfaat cukai dan kos pembiayaan hutang dan pembiayaan ekuiti. Secara tradisinya, pembiayaan hutang lebih murah dan mempunyai faedah cukai melalui bayaran faedah pretasi, tetapi ia juga lebih berisiko daripada pembiayaan ekuiti dan tidak boleh digunakan semata-mata.
Sebuah syarikat tidak pernah menginginkan struktur modal di luar tahap optimum ini sehingga WACCnya tinggi, pembayaran faedahnya tinggi dan risiko muflis adalah tinggi.
