Sistem Barter vs. Sistem Mata Wang: Tinjauan Keseluruhan
Perbezaan utama antara barter dan sistem mata wang ialah sistem mata wang menggunakan bentuk kertas atau duit syiling yang dipersetujui sebagai sistem pertukaran dan bukannya terus berdagang barang dan perkhidmatan melalui barter. Kedua-dua sistem mempunyai kelebihan dan kekurangan, walaupun sistem mata wang lebih banyak digunakan dalam ekonomi moden.
Takeaways Utama
- Sistem bartering digunakan dalam komuniti setempat, tetapi kemajuan teknologi dan pengangkutan memungkinkan masyarakat moden untuk membelanja di peringkat global. Pembelian mempunyai batasan, yang membawa kepada penciptaan sistem mata wang. Pada tamadun awal, yang dipersetujui bersama barang, seperti kulit haiwan atau garam, berfungsi sebagai mata wang yang boleh ditukar oleh individu untuk barangan dan perkhidmatan.
Sistem Barter
Sejak permulaan sejarah yang diketahui, manusia telah menukarkan barangan dan perkhidmatan secara langsung antara satu sama lain dalam sistem perdagangan yang disebut bartering. Sejarah tarikh bartering kembali ke 6000 SM. Diperkenalkan oleh puak-puak Mesopotamia, pembesaran telah diterima oleh orang Phoenicia. Orang-orang Phoenicia telah menanggalkan barangan kepada mereka yang terletak di beberapa bandar lain di seluruh lautan. Secara tradisinya, sistem bartering digunakan dalam komuniti setempat, tetapi kemajuan dalam teknologi dan pengangkutan menjadikan masyarakat moden dapat membelanja di peringkat global.
Seorang petani dengan telur dan susu boleh menjualnya kepada tukang roti tempatan untuk kek hari jadi dan roti. Baker kemudian menggunakan susu dan telur untuk membakar lebih banyak roti, yang ia berikan kepada pembaik perkakas sebagai bayaran untuk membaik pulih ketuharnya. Bartering memudahkan untuk berunding tetapi tidak mempunyai fleksibiliti sistem mata wang. Banyak perniagaan kecil menerima pembayaran bukan monetari untuk perkhidmatan mereka dan IRS merawat urus niaga ini yang sama seperti urus niaga mata wang untuk tujuan pelaporan cukai.
Sistem Mata Wang
Bartering mempunyai batasannya. Pakar besi tempatan memerlukan dua roti, tetapi jika tukang roti memerlukan perkhidmatan paip bukannya kasut baru untuk kudanya, tukang besi mesti mencari tukang paip yang memerlukan alat baru untuk membuat perdagangan. Sistem mata wang telah dibangunkan untuk menghapuskan kerumitan ini. Dalam tamadun awal, barangan yang dipersetujui bersama, seperti kulit haiwan atau garam, berfungsi sebagai mata wang yang boleh ditukar oleh individu untuk barangan dan perkhidmatan.
Ketika sistem mata wang berkembang seiring dengan berjalannya waktu, nota syiling dan nota kertas berkembang untuk menyokong ekonomi mereka dan untuk menggalakkan perdagangan di rantau ini. Syiling biasanya mempunyai beberapa peringkat duit syiling dengan nilai yang berbeza, diperbuat daripada tembaga, perak, dan emas. Duit syiling emas adalah yang paling berharga dan digunakan untuk pembelian besar, pembayaran tentera, dan sokongan kegiatan negara. Unit akaun sering ditakrifkan sebagai nilai jenis duit syiling tertentu. Duit syiling perak digunakan untuk transaksi bersaiz perantaraan, dan kadangkala juga menentukan satu unit akaun, sementara koin tembaga atau perak, atau beberapa campurannya, boleh digunakan untuk transaksi harian.
Kebanyakan negara kini menggunakan sistem mata wang monetari, tetapi individu masih boleh menagih atau mengguna pakai sistem mata wang yang dipersetujui lagi. Alternatif ini boleh digunakan sebagai tambahan kepada atau sebagai pengganti sistem monetari negara.
