Apakah Cukai Perpaduan?
Cukai perpaduan adalah cukai yang dikenakan kerajaan yang dikenakan dalam usaha untuk menyediakan pembiayaan ke arah projek-projek teoretikal (atau menguatkan). Cukai itu bertindak bersamaan dengan cukai pendapatan dan memberi beban tambahan kepada pembayar cukai, termasuk individu, pemilik tunggal, dan syarikat.
Takeaways Utama
- Cukai perpaduan adalah cukai tambahan yang dikenakan oleh kerajaan untuk membiayai aktiviti atau projek penyatuan sosial. Contoh-contoh boleh termasuk surcaj pada petrol untuk membiayai pendidikan atau jalan raya, atau cukai pendapatan persekutuan tambahan untuk membiayai usaha perang. Cukai perpaduan yang paling sering dimaksudkan adalah penyelesaian pembiayaan jangka pendek, walaupun cukai kekayaan tertentu masih berkuat kuasa untuk tempoh yang berpanjangan.
Bagaimana Cukai Perpaduan berfungsi
Cukai perpaduan yang dikumpulkan oleh kerajaan membantu membiayai projek yang bertujuan untuk menyatukan orang ramai ke atas satu atau lebih matlamat tertentu. Cukai ini dibayar sebagai tambahan kepada cukai peribadi atau korporat dan biasanya dikira berdasarkan peratusan rang undang-undang cukai. Dalam beberapa kes, ia adalah kadar yang rata.
Cukai perpaduan boleh digunakan semasa perang atau melakukan kerja-kerja yang hebat, yang kedua-duanya merangsang penduduk dan semangat patriotiknya. Cukai perpaduan boleh mengambil beberapa bentuk termasuk penilaian satu masa, surcaj ke atas cukai pendapatan, surcaj ke atas jualan atau cukai VAT, atau kaedah pengumpulan lain. Selalunya, cukai perpaduan bertujuan untuk menjadi jangka pendek dan tidak menjadi kekal, walaupun ini tidak selalu berlaku.
Contoh Cukai Solidariti
Jerman
Cukai perpaduan telah dipertimbangkan atau diperkenalkan di beberapa negara, terutamanya Jerman, yang cukai perpaduannya digunakan untuk membantu membangun semula Jerman timur. Negara memperkenalkan cukai solidariti dengan kadar rata 7.5% pada semua pendapatan peribadi pada tahun 1991 selepas Jerman Timur dan Barat bergabung lagi. Tujuan cukai adalah untuk menyediakan modal bagi pentadbiran yang baru bersepadu. Ia dilaksanakan dan dikumpulkan hanya setahun kerana ia hanya bertujuan untuk menjadi program jangka pendek.
Walau bagaimanapun, pada tahun 1995, kerajaan memperkenalkan semula cukai untuk membantu membiayai pembangunan ekonomi di timur Jerman. Selepas kadar itu dikurangkan pada tahun 1998, pembayar cukai mesti membayar baki cukai sebanyak 5.5% daripada rang undang-undang cukai korporat dan individu tahunan mereka ke atas cukai perpaduan. Memandangkan cukai perpaduan dimaksudkan untuk menjadi surcaj jangka pendek atau cukai tambahan di atas cukai pendapatan tetap, cukai perpaduan Jerman jangka panjang telah di bawah pemeriksaan kerana tidak berperlembagaan.
Pada tahun 2018, perbincangan mengenai perpaduan cukai perpaduan antara dua parti politik utama negara, Kesatuan Demokratik Kristian (CDU) dan Parti Demokratik Sosial (SPD), untuk mengurangkan cukai perpaduan pada pembayar cukai berpendapatan rendah dan sederhana telah dipersetujui.
Perancis
Di Perancis, cukai perpaduan dikenakan ke atas kekayaan. Cukai kekayaan ini, yang dikenali sebagai Impotes solidarité sur la fortune (ISF) atau cukai perpaduan terhadap kekayaan, dibayar oleh kira-kira 350, 000 isi rumah dengan nilai bersih lebih daripada € 1.3 juta. Ia mula-mula dilaksanakan pada tahun 1981 sebagai Impôt sur les Grandes Fortunes (IGF), ditamatkan pada tahun 1986, dan diperkenalkan semula sebagai ISF pada tahun 1988. Penduduk Perancis untuk tujuan cukai adalah tertakluk kepada cukai kekayaan perpaduan, yang dikenakan ke atas semua aset mereka - aset utama dan aset global.
Cukai perpaduan telah dikritik oleh ramai yang percaya ia mendorong orang kaya dari Perancis atau memberi insentif kepada orang kaya untuk mencari cara untuk mengelakkan cukai. Pada tahun 2017, kerajaan Perancis bersetuju untuk menghapuskan cukai perpaduan mengenai kekayaan dan menggantikannya dengan cukai perpaduan ke atas harta (mulai 1 Januari 2018), yang akan mempunyai ambang dan kadar yang sama seperti ISF tetapi akan dibayar hanya pada aset harta- bukan syer, bon atau insurans nyawa.
