Premium likuiditi adalah premium yang dituntut oleh pelabur apabila mana-mana sekuriti tertentu tidak boleh dengan mudah ditukarkan kepada tunai untuk nilai pasaran yang adil. Apabila premium mudah tunai tinggi, aset dikatakan tidak cair, dan pelabur menuntut pampasan tambahan untuk menambah risiko melabur aset mereka dalam tempoh yang lebih lama sejak penilaian dapat berubah-ubah dengan kesan pasaran.
Memecah Kerugian Premium
Pelaburan cecair adalah aset yang boleh dengan mudah ditukar kepada tunai pada nilai pasaran yang adil. Istilah pelaburan mungkin membolehkan mudah ditukar, atau mungkin terdapat pasaran sekunder aktif yang mana pelaburan boleh didagangkan. Pelaburan yang tidak cair di pasaran adalah bertentangan dengan pelaburan cair kerana ia tidak boleh dengan mudah ditukarkan kepada tunai pada nilai pasaran yang adil. Pelaburan tidak cair boleh mengambil banyak bentuk. Pelaburan ini termasuk sijil deposit (CD), pinjaman, hartanah, dan aset pelaburan lain di mana pelabur dikehendaki terus melabur untuk tempoh masa tertentu. Pelaburan ini tidak boleh dibubarkan, ditarik balik tanpa penalti, atau secara aktif diniagakan di pasaran sekunder untuk nilai pasaran saksama mereka.
Komitmen Pelaburan
Pelaburan yang tidak cair memerlukan pelabur untuk melakukan pelaburan sepanjang tempoh pelaburan. Pelabur dalam pelaburan tidak mencukupi menjangkakan premium, yang dikenali sebagai premium kecairan, untuk risiko mengunci dana mereka dalam tempoh tertentu. Selalunya terma premium kecairan dan premium mudah tunai boleh digunakan secara bergantian untuk bermaksud perkara yang sama. Kedua-dua istilah menyimpulkan bahawa pelabur harus menerima premium untuk pelaburan jangka panjang.
Bentuk lengkung hasil dapat menggambarkan premium kecairan yang diminta oleh pelabur untuk pelaburan jangka panjang. Dalam persekitaran ekonomi yang seimbang, pelaburan jangka panjang memerlukan kadar pulangan yang lebih tinggi daripada pelaburan jangka pendek, dengan itu membentuk lengkung hasil yang melambangkan.
Sebagai contoh tambahan, anggap seorang pelabur sedang mencari untuk membeli satu daripada dua bon korporat yang mempunyai pembayaran kupon yang sama dan masa untuk matang. Memandangkan salah satu daripada bon ini didagangkan di bursa awam manakala yang lain tidak, pelabur tidak sanggup membayar untuk bon bukan awam, dengan itu, menerima premium yang lebih tinggi pada tempoh matang. Perbezaan harga dan hasil adalah premium kecairan.
Secara keseluruhannya, pelabur yang memilih untuk melabur dalam pelaburan jangka panjang yang tidak cair ingin diberi ganjaran untuk risiko tambahan. Di samping itu, pelabur yang mempunyai modal untuk melabur dalam pelaburan jangka panjang boleh mendapat manfaat daripada premium kecairan yang diperoleh daripada pelaburan ini.
