Dalam perdagangan antarabangsa, tidak mungkin negara mempunyai kelebihan perbandingan dalam pengeluaran semua barang. Namun, satu negara boleh memiliki kelebihan mutlak dalam menghasilkan semua barang. Dalam ekonomi, perbezaan antara kelebihan perbandingan dan kelebihan mutlak berkaitan dengan kos pengeluaran, kualiti, dan kecekapan. Apabila negara mempunyai kelebihan perbandingan dalam menghasilkan barang-barang tertentu, ini bermakna negara boleh membuat produk dengan kos yang lebih rendah daripada negara lain. Negara yang mempunyai kelebihan mutlak berkenaan dengan barangan tertentu adalah yang terbaik untuk menghasilkan barangan tersebut. Hanya kerana negara menghasilkan barang tertentu lebih baik dan lebih cepat daripada negara lain tidak bermakna negara dapat membuatnya lebih murah.
Undang-undang kelebihan perbandingan menyatakan bahawa perdagangan bebas berfungsi walaupun satu negara berakhir dengan kelebihan mutlak dalam menghasilkan semua produk atau dalam semua aspek menghasilkan sesuatu yang baik atau perkhidmatan kerana negara-negara lain masih mempunyai kelebihan perbandingan dalam pengeluaran beberapa barang atau jasa. Oleh itu, negara-negara ini boleh menjual barangan atau perkhidmatan tersebut dengan kos yang lebih rendah daripada negara dengan kelebihan mutlak.
Dalam perdagangan antarabangsa, kedua-dua pihak mendapat manfaat daripada perdagangan dengan negara lain kerana setiap negara mempunyai kelebihan dalam menghasilkan barang atau perkhidmatan tertentu. Perdagangan di kalangan negara-negara membuat pasaran global lebih kompetitif, dan peningkatan persaingan menghasilkan produk yang kurang mahal untuk pengguna. Ia adalah demi kepentingan negara untuk mempromosikan industri di mana mereka mempunyai kelebihan perbandingan yang tertinggi.
