Siapa Franco Modigliani?
Franco Modigliani adalah ahli ekonomi Neo-Keynesian yang menerima Hadiah Nobel pada tahun 1985. Modigliani dilahirkan pada tahun 1918 di Rom, Itali dan kemudiannya datang ke Amerika Syarikat pada pecahnya Perang Dunia II. Beliau terkenal dengan sumbangannya kepada teori penggunaan, ekonomi kewangan dan teori yang ia usahakan, yang disebut Teori Modigliani-Millert kewangan korporat.
Takeaways Utama
- Franco Modigliani adalah ahli ekonomi Neo-Keynesian, yang paling terkenal dengan perkembangan Modigliani-Miller Theorem bagi kewangan korporat. Kerjaya akademik awal Modigliani dikhaskan untuk menyokong perancangan pusat ekonomi fasis (dan kemudian sosialis) ekonomi sebelum beralih kepada pendekatan Neo-Keynesian kepada makroekonomi. Beliau dianugerahkan Hadiah Nobel dalam Ekonomi pada tahun 1985 untuk karyanya dalam bidang teori penggunaan dan kewangan korporat.
Kehidupan dan Kerjaya
Modigliani pada awalnya mengkaji undang-undang di Sapienza University of Rome. Setelah berimigrasi ke Amerika Syarikat, beliau melanjutkan pengajian ke doktornya dalam bidang ekonomi dari Sekolah Baru untuk Penyelidikan Sosial. Beliau mengajar di Kolej Bard di Columbia University sebelum berkhidmat sebagai profesor di University of Illinois di Urbana-Champaign, Carnegie Mellon University dan Massachusetts Institute of Technology. Modigliani berkhidmat sebagai presiden Persatuan Ekonomi Amerika, Persatuan Kewangan Amerika dan Persatuan Ekonomi Amerika. Beliau juga bekerja sebagai penasihat kepada bank dan ahli politik Itali, Perbendaharaan AS, Sistem Rizab Persekutuan dan sebilangan bank Eropah. Beliau telah dianugerahkan Hadiah Nobel dalam Ekonomi pada tahun 1985 untuk membangunkan model penggunaan swasta dan kewangan korporat.
Sumbangan
Sumbangan awal Modigliani adalah dalam bidang sosialisme dan ekonomi yang dirancang secara berpusat, yang untuknya diberikan anugerah oleh diktator fasis Itali Benito Mussolini. Sumbangan beliau yang paling ketara kepada ekonomi termasuk teori penggunaan kitaran hayatnya dan Teori Modigliani-Miller kewangan korporat. Beliau juga membuat sumbangan penting kepada teori-teori harapan yang rasional dan kadar inflasi yang tidak dipercepat pengangguran (NAIRU).
Ekonomi Sosialis dan Fasis
Dalam karier awalnya di Itali, dan kemudian di Amerika Syarikat, Modigliani menulis secara meluas mengenai kemungkinan pengurusan rasional ekonomi arahan oleh perancang pusat. Semasa pelajar di Rom, beliau memenangi pertandingan esai nasional untuk kertas bertengkar yang memihak kepada kawalan kerajaan terhadap ekonomi. Beliau menulis serangkaian kertas sebelum Perang Dunia II memihak kepada prinsip-prinsip fiskal pengurusan ekonomi oleh kerajaan, kemudian beralih ke memihak pasaran, perancangan pusat harga dan pengeluaran berpusatkan sosialis dalam kertas 1947. Kerja ini diterbitkan dalam bahasa Itali dan kurang berpengaruh daripada kerja lain sehingga ia diterjemahkan ke dalam bahasa Inggeris pada pertengahan 2000-an.
Teori Penggunaan Kitaran Hayat
Salah satu sumbangan awal Modigliani kepada ekonomi adalah teori penggunaan kitaran hayat, yang mengatakan bahawa individu terutamanya menjimatkan wang pada tahun-tahun awal mereka untuk membayar tahun-tahun berikutnya. Idea ini adalah bahawa orang lebih suka dengan tahap penggunaan yang relatif stabil, meminjam (atau membelanjakan ke bawah simpanan yang diberikan kepada mereka) semasa muda, menjimatkan semasa umur pertengahan apabila pendapatan tinggi, dan menjimatkan simpanan semasa bersara. Ini memperkenalkan demografi umur sebagai faktor yang membantu menentukan fungsi penggunaan Keynesian untuk ekonomi.
Modigliani-Miller Theorem
Sumbangan utama beliau yang lain, dengan kerjasama Merton Miller, adalah teorem Modigliani-Miller, yang membentuk asas untuk analisis struktur modal dalam kewangan korporat. Analisis struktur modal membantu syarikat menentukan cara yang paling berkesan dan bermanfaat untuk membiayai syarikat mereka melalui campuran ekuiti dan hutang. Teorem Modigilani-Miller berhujah bahawa sekiranya pasaran kewangan cekap, campuran ini tidak akan membezakan nilai firma itu. Teorema ini akan menjadi salah satu bentuk asas kewangan korporat moden.
Harapan Rasional
Modigliani membuat sumbangan asas kepada teori jangkaan rasional dalam karya 1954, yang menyatakan bahawa orang menyesuaikan tingkah laku ekonomi mereka berdasarkan kesan yang mereka harapkan terhadap dasar kerajaan terhadap mereka. Ironinya, teori jangkaan rasional akan dibangunkan oleh ahli ekonomi lain menjadi kritikan yang besar dan luas mengenai keberkesanan dasar makroekonomi Keynesian (yang dipertahankan Modigliani).
NAIRU
Dalam kertas 1975, Modigliani berhujah bahawa pembuat dasar monetari harus menyasarkan output dan pekerjaan dalam menetapkan dasar. Sasaran yang sesuai, dia mencadangkan, adalah kadar pengangguran yang tidak inflasi, yang dianggarkan sekitar 5.5%. Ironinya, walaupun karya beliau secara jelas menentang monetarisme dan memihak kepada Keynesianisme, gagasannya akan terus berkembang menjadi teori NAIRU, yang akan menjadi kritikan yang kuat terhadap dasar makroekonomi Keynesian.
