Usaha usahasama adalah kaedah yang biasa untuk menggabungkan kehebatan perniagaan, kepakaran industri dan kakitangan dua syarikat lain yang tidak berkaitan. Perkongsian jenis ini membolehkan setiap syarikat yang berpartisipasi membuka peluang untuk meluaskan sumber dayanya untuk menyelesaikan projek atau matlamat tertentu sambil mengurangkan jumlah kos dan menyebarkan risiko dan liabiliti yang wujud dalam tugas tersebut. Dalam kebanyakan kes, usahasama merupakan perjanjian sementara antara dua atau lebih perniagaan, dan kontrak dibentuk di mana syarat-syarat projek usahasama terperinci untuk setiap peserta. Apabila usaha sama itu selesai, semua pihak menerima bahagian keuntungan atau kerugian mereka dan perjanjian yang menubuhkan usahasama itu dibubarkan. Walaupun terdapat kelebihan untuk membentuk usahasama, syarikat-syarikat yang masuk ke dalam susunan jenis ini menghadapi beberapa kelemahan juga.
Terhad Luar Peluang
Adalah perkara biasa bagi kontrak usaha sama untuk mengehadkan aktiviti luar syarikat peserta sementara projek sedang berjalan. Setiap syarikat yang terlibat dalam usahasama mungkin dikehendaki menandatangani perjanjian eksklusif atau perjanjian tidak bersaing yang mempengaruhi hubungan semasa dengan vendor atau kenalan perniagaan lain. Pengaturan ini bertujuan untuk mengurangkan potensi konflik kepentingan antara syarikat peserta dan perniagaan di luar dan tetap fokus pada kejayaan usaha sama baru. Walaupun batasan kontraktual tamat apabila usaha sama itu selesai, mempunyai mereka semasa projek itu mempunyai potensi untuk menghalang operasi perniagaan teras rakan kongsi.
Peningkatan Liabiliti
Majoriti syarikat yang masuk ke dalam usahasama ditubuhkan sebagai perkongsian atau syarikat liabiliti terhad dan beroperasi dengan pemahaman tentang risiko liabiliti yang berkaitan dengan jenis perniagaan mereka yang dipilih. Kontrak di mana usaha sama diwujudkan mendedahkan setiap syarikat yang mengambil bahagian terhadap liabiliti yang wujud dalam suatu perkongsian melainkan jika entiti perniagaan yang berasingan ditubuhkan untuk tujuan mengejar usaha sama itu. Ini bermakna setiap syarikat bertanggungjawab untuk tuntutan terhadap usaha sama secara sama rata walaupun tahap penglibatannya dalam aktiviti yang mendorong tuntutan tersebut.
Bahagian Kerja dan Sumber yang tidak sekata
Syarikat-syarikat yang mengambil bahagian dalam kawalan saham usaha sama ke atas projek itu, tetapi aktiviti kerja dan penggunaan sumber yang berkaitan dengan penyelesaian usaha sama tidak selalu dibahagikan sama. Sudah biasa bagi satu perniagaan peserta yang diharapkan atau dikehendaki menyumbang teknologi, akses kepada saluran pengedaran atau kemudahan pengeluaran sepanjang tempoh usaha sama, sementara satu lagi syarikat rakan kongsi hanya ditugaskan untuk menyediakan personel untuk menyelesaikan projek tersebut. Menetapkan berat badan yang lebih berat pada satu perniagaan menimbulkan kesenjangan dalam jumlah masa, usaha dan modal yang menyumbang kepada usahasama, tetapi ini tidak bermakna peningkatan dalam bahagian keuntungan bagi rakan kongsi yang dibebankan. Sebaliknya, pengagihan kerja dan sumber yang tidak sama dapat menyebabkan konflik di kalangan syarikat yang berpartisipasi, dan menghasilkan kadar kejayaan yang lebih rendah untuk usaha sama.
Walaupun membentuk usahasama adalah strategi perniagaan yang berdaya maju untuk sesetengah syarikat yang memberi tumpuan kepada objektif yang sama, ia mempunyai kaveatnya. Syarikat-syarikat yang mempertimbangkan untuk memasuki usaha sama harus membandingkan kelebihan penjimatan kos melalui penyatuan sumber kepada kelemahan yang sepatutnya dengan jenis urusan perniagaan ini.
