Usaha Berjaya vs Perakaunan Kos Penuh: Tinjauan Keseluruhan
Syarikat-syarikat yang terlibat dalam penerokaan dan pembangunan minyak mentah dan gas asli boleh memilih antara dua pendekatan perakaunan: kaedah usaha yang berjaya (SE) dan kaedah kos penuh (FC). Pendekatan ini berbeza dengan cara mereka merawat perbelanjaan operasi tertentu yang berkaitan dengan industri.
Kaedah perakaunan yang dipilih syarikat mempengaruhi bagaimana pendapatan bersih dan aliran tunai dilaporkan. Oleh itu, ia adalah pertimbangan penting apabila menganalisis syarikat-syarikat yang terlibat dalam penerokaan dan pembangunan minyak dan gas asli.
Syarikat meneroka kos penerokaan yang dimodalkan di bawah salah satu kaedah pada kunci kira-kira sebagai sebahagian daripada aset jangka panjang mereka. Ini kerana, seperti jentera yang digunakan oleh syarikat perkilangan, rizab minyak dan gas asli dianggap sebagai aset produktif bagi sebuah syarikat minyak dan gas. Prinsip-prinsip Perakaunan Yang Diterima Secara Umum (GAAP) menghendaki syarikat-syarikat mengenakan biaya untuk memperoleh aset-aset tersebut daripada pendapatan apabila mereka menggunakan aset tersebut.
Alasan bahawa terdapat dua kaedah yang berbeza untuk merakam pengeluaran eksplorasi minyak dan gas dan perbelanjaan pembangunan adalah bahawa orang dibahagikan kepada kaedah yang mereka percaya terbaik mencapai ketelusan di sekitar pendapatan dan aliran tunai syarikat.
Lembaga Piawaian Perakaunan Kewangan (FASB), yang bertanggungjawab untuk menubuhkan dan mentadbir GAAP, dan Suruhanjaya Sekuriti dan Bursa (SEC), yang mengawal format pelaporan kewangan dan kandungan syarikat yang didagangkan secara terbuka, dibahagikan atas kaedah yang betul.
Dalam Penyata Standard Perakaunan Kewangan (SFAS) 19 , FASB menghendaki syarikat minyak dan gas menggunakan kaedah SE. SEC membolehkan syarikat menggunakan kaedah FC. Kedua-dua badan pentadbir ini masih belum dapat mencari asas umum ideologi yang diperlukan untuk mewujudkan pendekatan perakaunan tunggal.
Perakaunan Usaha Berjaya
Kaedah yang berjaya membolehkan syarikat memanfaatkan hanya perbelanjaan yang dikaitkan dengan berjaya mencari rizab minyak dan gas asli baru. Bagi keputusan yang tidak berjaya (atau "lubang kering"), syarikat mengenakan kos operasi berkaitan dengan segera terhadap pendapatan untuk tempoh tersebut.
Mengikut pandangan di sebalik kaedah SE, matlamat utama sebuah syarikat minyak dan gas adalah untuk menghasilkan minyak atau gas asli daripada rizab yang ditempatkan dan dimajukannya, jadi syarikat hanya perlu memanfaatkan kos yang berkaitan dengan usaha yang berjaya. Sebaliknya, kerana tidak ada perubahan dalam aset produktif dengan hasil yang tidak berjaya, syarikat harus membebankan biaya yang ditanggung dengan usaha tersebut.
Perakaunan Kos penuh
Pendekatan alternatif, yang dikenali sebagai kaedah kos penuh, membolehkan syarikat memanfaatkan semua perbelanjaan operasi yang berkaitan dengan mencari rizab minyak dan gas baru, tanpa mengira hasilnya.
Sebaliknya, pandangan yang diwakili oleh kaedah FC berpendapat bahawa, secara umum, aktiviti dominan syarikat minyak dan gas hanyalah penerokaan dan pembangunan rizab minyak dan gas. Oleh itu, syarikat perlu memanfaatkan semua kos yang dikenakan untuk mengejar aktiviti tersebut dan kemudian menuliskannya sepanjang kitaran kendalian penuh.
Perbezaan Utama
Kesan memilih satu kaedah perakaunan lebih jelas apabila keputusan kewangan secara berkala melibatkan pendapatan dan penyata aliran tunai dibandingkan dengan kesan penonjolan cara setiap kaedah merawat kos individu yang jatuh ke dalam kategori pemerolehan, penerokaan, pembangunan, dan pengeluaran. Tetapi perbandingan sebegini juga akan menunjukkan kesan kepada keputusan berkala disebabkan oleh perbezaan tahap aset yang dikapitalisasi di bawah kedua-dua kaedah perakaunan.
Dengan cara yang sama hasil kewangan sebuah syarikat perkilangan dipengaruhi oleh perbelanjaan susutnilai untuk loji, harta, dan peralatan, bagi syarikat minyak dan gas yang sama terjejas oleh caj berkala untuk susutnilai, kekurangan, dan pelunasan (DD & A) kos yang berkaitan dengan perbelanjaan untuk pengambilalihan, penerokaan, dan pembangunan rizab minyak dan gas asli baru. Ini termasuk susut nilai peralatan operasi jangka panjang, pengurangan kos yang berkaitan dengan pengambilalihan hak harta atau hak harta, dan pelunasan kos bukan penggerudian yang nyata yang ditimbulkan dengan membangunkan rizab.
Perbelanjaan susut nilai, kekurangan, dan pelunasan berkala yang dicaj pada penyata pendapatan ditentukan oleh kaedah "unit pengeluaran", di mana peratus daripada jumlah pengeluaran bagi tempoh kepada rizab terbukti dalam permulaan tempoh digunakan untuk jumlah kos kasar yang dipermodalkan pada kunci kira-kira.
Pertimbangan Khas
Penyata Pendapatan: DD & A, perbelanjaan pengeluaran, dan kos penjelajahan yang ditanggung akibat usaha yang tidak berjaya untuk menemui rizab baru direkodkan pada penyata pendapatan. Pada mulanya, pendapatan bersih bagi kedua-dua syarikat SE dan FC dipengaruhi oleh caj berkala bagi perbelanjaan DD & A dan pengeluaran, tetapi pendapatan bersih bagi syarikat SE akan dipengaruhi oleh kos penjelajahan yang mungkin berlaku untuk tempoh tersebut.
Apabila keputusan operasi yang serupa diandaikan, sebuah syarikat minyak dan gas berikutan kaedah SE boleh dijangka melaporkan lebih rendah pendapatan bersih berkala jangka pendek daripada rakan sejawatnya FC.
Walau bagaimanapun, tanpa penemuan baru rizab baru, penurunan hasil dalam kadar pengeluaran berkala akan mula memberi impak negatif kepada pendapatan dan pengiraan DD & A untuk kedua-dua syarikat SE dan FC. Disebabkan oleh kos modal yang lebih tinggi yang dimiliki oleh syarikat FC dan menyebabkan perbelanjaan DD & A yang berkala dalam menghadapi pendapatan yang menurun, pendapatan bersih secara berkala syarikat SE akan bertambah baik berbanding dengan syarikat FC, dan akhirnya akan melebihi kos tersebut.
Penyata Aliran Tunai: Seperti penyata pendapatan bagi syarikat yang mengikuti kaedah perakaunan FC, apabila hasil operasi yang serupa diandaikan, keputusan jangka pendek (ditunjukkan dalam bahagian aliran tunai dari operasi (CFO) penyata aliran tunai) akan lebih tinggi daripada syarikat yang mengikuti kaedah SE. CFO pada dasarnya adalah pendapatan bersih dengan caj bukan tunai seperti DD & A ditambah kembali jadi, meskipun caj yang lebih rendah untuk DD & A, CFO untuk syarikat SE akan mencerminkan impak pendapatan bersih daripada perbelanjaan yang berkaitan dengan usaha penerokaan yang tidak berjaya.
Walau bagaimanapun, apabila tidak ada rizab baru yang ditambah, CFO setiap syarikat akan sama. Ini kerana menambah semula caj bukan tunai untuk DD & A berkesan menafikan kesan yang lebih besar kepada pendapatan bersih di bawah kaedah perakaunan FC.
Takeaways Utama
- Perakaunan usaha yang berjaya membolehkan syarikat memanfaatkan hanya perbelanjaan yang berkaitan dengan berjaya mencari rizab minyak dan gas baru. Perakaunan kos tinggi membolehkan syarikat memanfaatkan semua perbelanjaan operasi yang berkaitan dengan mencari rizab minyak dan gas baru, tanpa mengira hasilnya. untuk kedua-dua jenis kaedah perakaunan adalah bahawa orang dibahagikan kepada kaedah yang mereka percaya terbaik mencapai ketelusan di sekitar pendapatan dan aliran tunai syarikat.
