Apakah Kelas Sub-Aset?
Kelas sub-aset adalah sub-segmen kelas aset luas yang dipecah untuk memberikan lebih banyak identifikasi atau butiran terperinci aset dalam subclass. Kelas-kelas subkumpulan dikelompokkan oleh ciri-ciri umum, juga memaparkan ciri-ciri kelas aset yang luas.
Stok adalah kelas aset, dan amanah pelaburan adalah contoh kelas sub-aset. Mereka berdagang sama dengan saham, tetapi mempunyai beberapa ciri yang berbeza. Komoditi mencipta kelas aset, manakala logam dan komoditi pertanian setiap solek memisahkan kelas sub aset.
Memahami Kelas Sub-Asset
Kelas sub-aset biasanya ditakrifkan oleh ciri-ciri tertentu yang menjadikannya unik dalam alam semesta yang lebih besar kelas aset. Mereka biasanya digunakan untuk memecah kelas aset pasaran yang luas seperti ekuiti, pendapatan tetap, dan komoditi.
Kelas sub-aset boleh menjadi satu aspek penting untuk strategi pelaburan modal dan strategi pengurusan pelaburan yang bergantung kepada kepelbagaian dan teori portfolio moden. Pelbagai kelas aset dalam portfolio mengimbangi pendedahannya terhadap risiko dan mengurangkan turun naik portfolio keseluruhan. Kelas sub-aset membantu untuk mengenal pasti lebih banyak bidang di mana portfolio boleh dipelbagaikan.
Membeli saham rawak secara rawak, sebagai contoh, tidak semestinya mewujudkan portfolio pelbagai. Membeli saham di pelbagai kelas aset, kelas sub-aset, industri, dan sektor akan mewujudkan portfolio yang lebih pelbagai.
Takeaways Utama
- Kelas sub-aset adalah kumpulan aset yang berkongsi ciri-ciri yang serupa antara satu sama lain, tetapi juga kelas aset yang lebih luas. Melihat ke tahap sub-aset adalah penting jika ingin membina portfolio pelbagai. Stok, pendapatan tetap, dan komoditi adalah kelas aset biasa yang semuanya mempunyai kelas sub-aset di dalamnya.
Kelas Sub-Aset Ekuiti
Di dalam ekuiti ekuiti, banyak pelaburan mempunyai ciri unik yang menyediakan kategori pengkategorian sub-aset. Kepercayaan pelaburan hartanah (REIT) dan perkongsian terhad master (MLP) adalah dua contoh. Perdagangan pelaburan bersama dengan stok lain di pasaran saham, bagaimanapun, mereka mempunyai ciri unik yang berkaitan dengan pemerbadanan mereka yang menentukan mereka sebagai kelas sub-asset ekuitas.
Ciri ekuiti lain juga boleh digunakan untuk menentukan kelas sub-aset. Permodalan membolehkan kelas sub-aset seperti topi besar, topi pertengahan atau topi kecil. Ekuiti juga boleh ditakrifkan lagi dengan ciri-ciri seperti pertumbuhan, nilai, atau campuran.
Pendapatan tetap
Dalam alam semesta pendapatan tetap, beberapa kelas sub-aset wujud untuk pelabur. Tunai, pinjaman, dan bon adalah beberapa contoh. Setiap mempunyai ciri pendapatan yang tetap dengan ciri-ciri pelaburan mereka sendiri yang unik.
Kelas sub-aset pendapatan tetap juga boleh dikumpulkan mengikut tempoh dan kualiti. Durasi boleh pendek, pertengahan atau panjang. Kelas sub-aset kualiti kredit untuk pelaburan tetap boleh juga ditentukan oleh penarafan kredit mereka, yang disediakan oleh agensi penarafan.
Komoditi
Komoditi menawarkan pelbagai kelas sub-aset yang boleh termasuk logam, minyak dan gas, serta butiran dan jenis produk pertanian yang lain. Walaupun semuanya dipanggil komoditi, kelas sub-aset ini sangat berbeza. Logam ditambang, manakala komoditi pertanian ditanam atau dibangkitkan.
Contoh Menggunakan Kelas Sub-Aset dalam Pelaburan
Kelas-kelas sub-aset boleh jadi penting untuk pelaburan yang disasarkan atau apabila ingin membina portfolio pelbagai. Dengan menentukan ciri-ciri khusus kelas sub-aset, pelabur boleh membuat pelaburan terfokus pada tahap risiko.
Sebagai contoh, dana peruntukan aset 60/40 boleh menentukan strateginya sebagai melabur 60% aset dalam ekuiti dan 40% dalam hutang. Walaupun ini adalah portfolio yang seimbang, pengurus pelaburan masih mempunyai pelbagai jenis pilihan sub-aset yang boleh dipilih daripada setiap bahagian.
Mereka mungkin membuat keputusan lebih lanjut untuk meletakkan 50% pembelian saham mereka dalam pelaburan pertumbuhan, dan 50% lagi menjadi pelaburan nilai. Mereka juga boleh menetapkan bahawa semua pelaburan saham mesti berada dalam sekurang-kurangnya pertengahan saiz atau lebih besar.
Bagi komponen bon, mereka boleh memutuskan untuk meletakkan 20% tunai atau setara tunai seperti sijil deposit (CD). Mereka boleh meletakkan 35% dalam kertas komersial jangka pendek, 25% dalam bon kerajaan dan perbandaran, dan baki 10% dalam bon korporat bermutu tinggi.
Peratusan ini boleh dipecahkan lebih jauh. Sebagai contoh, 25% (daripada 40% daripada portfolio yang diperuntukkan kepada hutang kerajaan dan perbandaran) boleh menjadi perbendaharaan jangka panjang 10%, perbendaharaan jangka pendek 10%, dan 2.5% daripada kedua-dua perbandaran jangka pendek dan jangka panjang bon.
Pelabur boleh menentukan strategi peruntukan aset mereka sendiri, atau mencari panduan penasihat kewangan untuk mendapatkan bantuan.
