Apakah Mark-To-Model
Mark-to-model adalah kaedah harga untuk kedudukan atau portfolio pelaburan tertentu berdasarkan andaian dalaman atau model kewangan. Ini berbeza dengan penilaian mark-to-pasaran tradisional, di mana harga pasaran digunakan untuk mengira nilai-nilai serta kerugian atau keuntungan pada kedudukan. Aset yang mesti ditandakan kepada model sama ada tidak mempunyai pasaran biasa yang menyediakan harga yang tepat, atau penilaian bergantung kepada satu set kompleks pembolehubah rujukan dan tempoh masa. Ini mewujudkan keadaan di mana ramalan dan andaian harus digunakan untuk memberikan nilai kepada aset.
PEMBATASAN Bawah Mark-To-Model
Aset-aset model pada dasarnya meninggalkan diri mereka terbuka untuk tafsiran, dan ini boleh mewujudkan risiko bagi pelabur. Bahaya aset bermodel berlaku semasa krisis gadai janji subprima bermula pada tahun 2007. Berbilion ringgit dalam aset gadai janji yang securitisasi harus dihapuskan pada lembaran imbangan syarikat kerana andaian penilaian ternyata tidak tepat. Kebanyakan penilaian mark-to-model mengambil kira pasaran cair dan tertib yang sekunder dan tahap kegagalan sejarah. Andaian-andaian ini terbukti salah apabila kecairan sekunder mengering dan kadar lalai gadai janji naik jauh melebihi paras biasa.
Sebahagian besar akibat daripada masalah kunci kira-kira yang dihadapi dengan produk gadai janji yang dijaminkan, Lembaga Piawaian Perakaunan Kewangan (FASB) mengeluarkan satu kenyataan pada bulan November 2007 yang menghendaki semua syarikat awam yang didedahkan kepada awam untuk mendedahkan apa-apa aset pada lembaran imbangan mereka yang bergantung pada mark-to- penilaian model yang bermula pada tahun fiskal 2008.
Tahap 1, Tahap 2 dan Tahap 3
Pernyataan FASB 157 memperkenalkan sistem klasifikasi yang bertujuan untuk membawa kejelasan kepada pegangan aset kewangan syarikat. Aset (serta liabiliti) dibahagikan kepada tiga kategori - Tahap 1, Tahap 2 dan Tahap 3. Aset Tahap 1 dinilai mengikut harga pasaran yang boleh dilihat. Aset yang ditandakan untuk pasaran ini termasuk sekuriti Perbendaharaan, sekuriti yang boleh dipasarkan, mata wang asing, komoditi dan aset cair lain yang harga pasaran semasa boleh didapati dengan mudah. Aset Tahap 2 dinilai berdasarkan harga disebut harga dalam pasaran tidak aktif dan / atau secara tidak langsung bergantung kepada input yang boleh dilihat seperti kadar faedah, kadar lalai dan keluk hasil. Bon korporat, pinjaman bank dan derivatif over-the-counter jatuh ke dalam kategori ini. Akhirnya, aset Tahap 3 dinilai dengan model dalaman. Harga tidak dapat dilihat secara langsung dan andaian, yang boleh tertakluk kepada variasi yang luas, mesti dibuat dalam penilaian aset kepada model. Contoh aset mark-to-model adalah hutang bermasalah, derivatif kompleks dan saham ekuiti persendirian.
