Dalam ekonomi, kos pengeluaran melibatkan sejumlah kos yang termasuk kos tetap dan berubah-ubah. Kos tetap ialah kos yang tidak berubah apabila perubahan output. Contohnya termasuk insurans, sewa, keuntungan biasa, kos persediaan dan susut nilai. Nama lain untuk kos tetap adalah overhead. Kos berubah, juga dipanggil kos langsung, bergantung kepada output. Perubahan dalam output menyebabkan perubahan dalam kos berubah.
Sebagai contoh, untuk syarikat pembuatan bot, jumlah kos tetap adalah jumlah premis, jentera dan peralatan yang diperlukan untuk membuat bot. Kos ini tidak terjejas oleh bilangan bot yang dibuat. Walau bagaimanapun, jumlah kos pembolehubah bergantung kepada bilangan bot yang dihasilkan.
Oleh kerana jumlah kos tetap tidak berubah dengan peningkatan output, garis mendatar digambarkan pada lengkung kos berbanding dengan lengkung ke atas yang menunjukkan jumlah kos pembolehubah. Kurva menaik daripada jumlah kos pembolehubah menunjukkan undang-undang mengurangkan keuntungan marginal. Untuk mengira jumlah kos, jumlah kos tetap ditambah kepada jumlah kos pembolehubah.
Kos tetap purata dan kos pembolehubah purata juga boleh dikira untuk membantu menganalisis kos pengeluaran. Untuk mengira kos tetap purata, jumlah kos tetap dibahagikan dengan output. Peningkatan pengeluaran mencerminkan trend menurun pada kos tetap purata, dan seterusnya mencerminkan cerun ke bawah pada lengkung. Kos pembolehubah purata dikira dengan membahagikan jumlah kos berubah mengikut output. Kurva untuk kos pembolehubah purata ialah berbentuk U, kerana ia mula-mula menunjukkan jatuh ke bawah sehingga mencapai titik minimum sebelum naik lagi, berdasarkan prinsip perkadaran.
