Apakah Isu Hutang?
Isu hutang merujuk kepada kewajipan kewangan yang membolehkan penerbit mengumpul dana dengan menjanjikan untuk membayar balik pemberi pinjaman pada suatu masa yang akan datang dan mengikut terma kontrak. Isu hutang adalah obligasi korporat atau kerajaan tetap seperti bon atau debentur. Isu hutang juga termasuk nota, sijil, hipotik, pajakan, atau perjanjian lain antara penerbit atau peminjam, dan pemberi pinjaman.
Takeaways Utama
- Isu hutang merujuk kepada kewajipan kewangan yang membolehkan penerbit untuk mengumpul dana dan merupakan cara yang lebih baik untuk menaikkan permodalan. Masalah modal biasanya menetapkan tanggungjawab korporat atau kerajaan seperti bon atau debentur. Penjual menjanjikan pembayaran faedah tetap pelabur dan bayaran balik daripada prinsipal yang dilaburkan pada tarikh yang ditetapkan. Hutang korporat menerbitkan projek modal, sementara kerajaan berbuat demikian untuk membiayai program sosial dan projek infrastruktur.
Memahami Isu Hutang
Apabila sebuah syarikat atau agensi kerajaan memutuskan untuk mengambil pinjaman, ia mempunyai dua pilihan. Yang pertama ialah mendapatkan pembiayaan daripada bank. Pilihan lain ialah menerbitkan hutang kepada pelabur di pasaran modal. Ini dirujuk sebagai isu hutang-pengeluaran instrumen hutang oleh entiti yang memerlukan modal untuk membiayai projek baru atau yang ada atau untuk membiayai hutang sedia ada. Kaedah menaikkan modal mungkin lebih disukai, memandangkan mendapatkan pinjaman bank boleh menyekat bagaimana dana boleh digunakan.
Isu hutang pada asasnya adalah nota janji hutang di mana penerbit adalah peminjam, dan entiti yang membeli aset hutang adalah pemberi pinjaman. Apabila terbitan hutang dibuat, pelabur membelinya dari penjual yang menggunakan dana untuk meneruskan projek modalnya. Sebagai balasan, pelabur dijanjikan bayaran faedah tetap dan juga bayaran balik prinsipal yang dilaburkan pada tarikh yang ditetapkan pada masa akan datang.
Dengan menerbitkan hutang, entiti bebas menggunakan modal yang ia anggap sebagai sesuai.
Perbadanan dan kerajaan perbandaran, negeri, dan persekutuan menawarkan isu hutang sebagai cara menaikkan dana yang diperlukan. Isu hutang seperti bon dikeluarkan oleh korporasi untuk mengumpulkan uang untuk projek-projek tertentu atau untuk memperluas ke pasar baru. Perbandaran, kerajaan negeri, persekutuan dan luar negara mengeluarkan hutang untuk membiayai pelbagai projek seperti program sosial atau projek infrastruktur tempatan.
Sebagai pertukaran untuk pinjaman, penerbit atau peminjam mesti membuat pembayaran kepada pelabur dalam bentuk pembayaran faedah. Kadar faedah sering dipanggil kadar kupon, dan pembayaran kupon dibuat dengan menggunakan jadual dan kadar yang telah ditetapkan.
Pertimbangan Khas
Apabila isu hutang matang, penerbit membayar nilai muka aset tersebut kepada para pelabur. Nilai muka, yang juga dirujuk sebagai nilai tara, berbeza dengan pelbagai jenis masalah hutang. Sebagai contoh, nilai muka pada bon korporat biasanya $ 1, 000. Bon perbandaran sering mempunyai nilai nominal $ 5, 000 dan bon persekutuan sering mempunyai nilai nominal $ 10, 000.
Bil jangka pendek lazimnya mempunyai tempoh matang antara satu hingga lima tahun, nota jangka sederhana matang antara lima dan sepuluh tahun, sementara bon jangka panjang biasanya mempunyai tempoh matang lebih dari sepuluh tahun. Syarikat-syarikat besar tertentu seperti Coca-Cola dan Walt Disney telah menerbitkan obligasi dengan tempoh matang selama 100 tahun.
Proses Penerbitan Hutang
Penerbitan Hutang Korporat
Mengeluarkan hutang adalah tindakan korporat yang mesti diluluskan oleh lembaga pengarah syarikat. Sekiranya terbitan hutang adalah tindakan terbaik untuk menaikkan modal dan firma mempunyai aliran wang tunai yang mencukupi untuk membuat pembayaran faedah secara tetap mengenai isu ini, lembaga menggubal cadangan yang dihantar kepada bank pelaburan dan penaja jamin. Isu hutang korporat biasanya dikeluarkan melalui proses pengunderaitan di mana satu atau lebih firma sekuriti atau bank membeli keseluruhan masalah dari penerbit dan membentuk sindiket yang ditugaskan untuk pemasaran dan menjual semula isu tersebut kepada pelabur yang berminat. Kadar faedah yang ditetapkan pada bon adalah berdasarkan penarafan kredit syarikat dan permintaan dari pelabur. Penaja jamin mengenakan bayaran kepada penerbit sebagai balasan untuk perkhidmatan mereka.
Terbitan Hutang Kerajaan
Proses untuk isu hutang kerajaan adalah berbeza kerana ini biasanya dikeluarkan dalam format lelongan. Di Amerika Syarikat, contohnya, para pelabur boleh membeli bon langsung dari kerajaan melalui laman web khususnya, TreasuryDirect. Broker tidak diperlukan, dan semua transaksi, termasuk pembayaran faedah, dikendalikan secara elektronik. Hutang yang dikeluarkan oleh kerajaan dianggap sebagai pelaburan yang selamat kerana ia disokong oleh kepercayaan penuh dan kredit kerajaan AS. Oleh kerana pelabur dijamin mereka akan menerima kadar faedah tertentu dan nilai muka pada bon, kadar faedah ke atas isu-isu kerajaan cenderung lebih rendah daripada kadar pada bon korporat.
Kos Hutang
Kadar faedah yang dibayar pada instrumen hutang mewakili kos kepada penerbit dan pulangan kepada pelabur. Kos hutang mewakili risiko ingkar penerbit, dan juga mencerminkan tahap kadar faedah dalam pasaran. Di samping itu, adalah penting dalam mengira kos purata wajaran modal (WACC) syarikat, yang merupakan ukuran kos ekuiti dan kos selepas hutang.
Salah satu cara untuk menganggarkan kos hutang ialah untuk mengukur masa depan hingga matang (YTM) isu hutang. Cara lain ialah mengkaji penarafan kredit penerbit daripada agensi penarafan seperti Moody's, Fitch, dan Standard & Poor's. Hasil yang tersebar di atas Perbendaharaan AS-ditentukan dari penarafan kredit-kemudian dapat ditambahkan ke tingkat bebas risiko untuk menentukan biaya hutang.
Terdapat juga yuran yang berkaitan dengan hutang yang dikeluarkan oleh peminjam dengan menjual aset. Sebahagian daripada yuran ini termasuk yuran guaman, yuran pengunderaitan, dan yuran pendaftaran. Caj ini biasanya dibayar kepada wakil undang-undang, institusi kewangan dan firma pelaburan, juruaudit, dan pengawal selia. Semua pihak terlibat dalam proses pengunderaitan.
