Mengikut perlindungan kebankrapan bab 11 hanya bermaksud bahawa syarikat berada di ambang kebangkrutan tetapi percaya bahawa ia dapat sekali lagi menjadi sukses jika diberi peluang untuk menyusun semula aset, hutang dan urusan perniagaannya. Walaupun proses penyusunan semula bab 11 kompleks dan mahal, kebanyakan syarikat, jika diberi pilihan, memilih bab 11 kepada peruntukan muflis lain seperti bab 7 dan bab 13, yang menghentikan operasi perusahaan dan menyebabkan jumlah likuidasi aset kepada kreditur. Filing untuk bab 11 memberi peluang kepada syarikat untuk berjaya.
Memahami Bab 11 Kebankrapan
Walaupun bab 11 boleh mengecualikan syarikat daripada mengisytiharkan kebangkrapan total, pemegang bon syarikat dan pemegang saham biasanya dalam perjalanan yang kasar. Apabila sebuah syarikat fail untuk perlindungan bab 11, nilai sahamnya biasanya turun dengan ketara apabila pelabur menjual jawatan mereka. Selain itu, pemfailan untuk perlindungan kebankrapan bermakna bahawa syarikat itu dalam keadaan yang kasar itu mungkin akan disenaraikan dari bursa utama seperti Nasdaq atau Bursa Saham New York dan menghidupkan lembaran merah jambu atau Counter-Counter Lembaga Buletin (OTCBB).
Apabila syarikat yang mengalami proses kebankrapan disenaraikan di lembaran merah jambu atau OTCBB, huruf "Q" ditambah pada akhir simbol ticker syarikat untuk membezakannya dari syarikat lain. Sebagai contoh, jika syarikat dengan simbol ticker ABC ditempatkan di OTCBB kerana bab 11, simbol ticker barunya akan menjadi ABCQ.
Di bawah Bab 11, syarikat dibenarkan untuk meneruskan operasi perniagaan, tetapi mahkamah muflis mengekalkan kawalan ke atas keputusan perniagaan yang penting. Syarikat juga boleh terus menerbitkan bon dan saham syarikat sepanjang proses muflis tetapi dikehendaki melaporkan pemfailan dengan Suruhanjaya Sekuriti dan Bursa dalam masa 15 hari. Sekali Bab 11 kebankrapan difailkan, mahkamah persekutuan melantik satu atau lebih jawatankuasa yang bertugas mewakili dan bekerja dengan pemiutang dan pemegang saham perbadanan untuk membangunkan penyusunan semula yang adil. Perbadanan, bersama ahli jawatankuasa, membuat suatu rancangan penyusunan semula yang mesti disahkan oleh mahkamah muflis dan dipersetujui oleh semua pemiutang, pemegang bon, dan pemegang saham.
Kadang-kadang selepas penyusunan semula, sebuah syarikat akan mengeluarkan stok baru yang dianggap berbeza daripada stok pra-penyusunan semula. Sekiranya ini berlaku, pelabur perlu mengetahui sama ada syarikat itu telah memberi para pemegang saham peluang untuk menukar stok lama untuk saham baru, kerana stok lama biasanya akan dianggap tidak berguna apabila stok baru dikeluarkan.
Sepanjang tempoh penyusunan semula, pemegang bon akan berhenti menerima bayaran kupon dan / atau bayaran pokok. Tambahan pula, bon syarikat juga akan diturunkan kepada bon gred spekulatif, atau dikenali sebagai bon sampah. Oleh kerana kebanyakan pelabur berhati-hati membeli bon sampah, pelabur yang ingin menjual bon mereka perlu berbuat demikian pada harga diskaun yang besar.
Selepas proses penyusunan semula dan bergantung kepada terma yang ditentukan oleh pelan penstrukturan semula hutang, syarikat itu mungkin memerlukan pelabur untuk menukar bon lama mereka untuk saham dan / atau bon baru. Isu-isu saham dan bon baru ini mewakili percubaan syarikat untuk mewujudkan hutang yang lebih terurus.
Jika rancangan untuk penyusunan semula gagal dan liabiliti syarikat mula melampaui asetnya, maka kebankrapan itu diubah menjadi bab 7 kebangkrutan.
Bagaimana Bahagian Pembahagian Aset Di Bawah Bab 7 Kebankrapan
Di bawah bab 7 kebankrapan, semua aset dijual dengan tunai. Wang itu kemudian digunakan untuk membayar perbelanjaan perundangan dan pentadbiran yang berlaku semasa proses muflis. Selepas itu, wang tunai itu diagihkan terlebih dahulu kepada pemegang hutang senior dan kemudian pemegang debit tidak bercagar, termasuk pemilik bon. Dalam peristiwa yang sangat jarang berlaku, masih terdapat wang tunai yang ditinggalkan, selebihnya dibahagikan kepada para pemegang saham.
Sebaliknya, jika pelan penyusunan semula akhirnya berjaya dan syarikat itu kembali ke keadaan keuntungan, maka pelbagai perkara boleh berlaku kepada bon atau saham pra-penyusunan semula pelabur. Dalam hal bon, pelabur mungkin diwajibkan menukar bon lama mereka untuk gabungan bon atau saham baru, bergantung kepada syarat-syarat yang diperlukan oleh pelan penstrukturan semula hutang. Di samping itu, bayaran balik kupon dan prinsipal atas instrumen hutang baru akan disambung semula.
Pemegang saham, bagaimanapun, cenderung tidak begitu bernasib baik. Selepas penstrukturan semula, syarikat biasanya mengeluarkan saham baru, menjadikan saham pra-penyusunan semula tidak bernilai. Dalam sesetengah kes, pemegang stok lama dibenarkan menukar sekuriti mereka untuk jumlah diskaun stok baru, yang ditentukan oleh pelan penyusunan semula.
