Apakah Ekonomi Neoklasik?
Ekonomi neoklasik adalah teori luas yang menumpukan kepada bekalan dan permintaan sebagai kuasa memandu di sebalik pengeluaran, harga, dan penggunaan barangan dan perkhidmatan. Ia muncul pada sekitar tahun 1900 untuk bersaing dengan teori-teori awal ekonomi klasik.
Takeaways Utama
- Ahli ekonomi klasik berpendapat bahawa faktor yang paling penting dalam harga produk ialah kos pengeluaran. Ahli ekonomi klasik tidak berpendapat bahawa persepsi pengguna tentang nilai produk adalah faktor pemacu harganya. Mereka memanggil perbezaan antara kos pengeluaran sebenar dan harga runcit ekonomi lebihan.
Salah satu daripada andaian awal utama ekonomi neoklasik ialah utiliti kepada pengguna, bukan kos pengeluaran, adalah faktor yang paling penting dalam menentukan nilai sesuatu produk atau perkhidmatan. Pendekatan ini dibangunkan pada akhir abad ke-19 berdasarkan buku-buku oleh William Stanley Jevons, Carl Menger, dan Léon Walras.
Teori ekonomi neoklasik mendasari ekonomi moden, bersama dengan prinsip ekonomi Keynesian. Walaupun pendekatan neoklasik adalah teori ekonomi yang paling banyak diajar, ia mempunyai pengkritiknya.
Memahami Ekonomi Neoklasik
Istilah ekonomi neoklasik dicipta pada tahun 1900. Ahli ekonomi klasik yang klasik percaya bahawa kebimbangan pertama pengguna adalah untuk memaksimumkan kepuasan diri. Oleh itu, mereka membuat keputusan pembelian berdasarkan penilaian mereka mengenai utiliti produk atau perkhidmatan. Teori ini bertepatan dengan teori perilaku rasional, yang menyatakan bahawa orang bertindak secara rasional ketika membuat keputusan ekonomi.
Selanjutnya, ekonomi neoklasik menetapkan bahawa produk atau perkhidmatan sering mempunyai nilai di atas dan di luar kos pengeluarannya. Walaupun teori ekonomi klasik menganggap bahawa nilai produk diperoleh daripada kos bahan ditambah dengan kos buruh, ahli ekonomi neoklasik mengatakan bahawa persepsi pengguna mengenai nilai produk mempengaruhi harga dan permintaannya.
Akhirnya, teori ekonomi ini menyatakan bahawa persaingan membawa kepada peruntukan sumber yang cekap dalam ekonomi. Kuasa bekalan dan permintaan mewujudkan keseimbangan pasaran.
Berbeza dengan ekonomi Keynesian, sekolah neoklasik menyatakan bahawa simpanan menentukan pelaburan. Ia menyimpulkan bahawa keseimbangan di pasaran dan pertumbuhan pada pekerjaan penuh harus menjadi keutamaan ekonomi utama kerajaan.
Kes terhadap Ekonomi Neoklasik
Pengkritiknya percaya bahawa pendekatan neoklasik tidak dapat menerangkan secara tepat ekonomi sebenar. Mereka mengekalkan bahawa anggapan bahawa pengguna berkelakuan secara rasional dalam membuat pilihan mengabaikan kelemahan sifat manusia terhadap tindak balas emosi.
Ahli ekonomi neoklasik berpendapat bahawa kuasa bekalan dan permintaan membawa kepada peruntukan sumber yang cekap.
Beberapa pengkritik juga menyalahkan ekonomi neoklasik untuk ketidaksamaan dalam hutang global dan hubungan perdagangan kerana teori itu menyatakan bahawa hak buruh dan keadaan hidup tidak dapat dielakkan akan meningkatkan akibat pertumbuhan ekonomi.
Krisis Neoklasikal?
Pengikut ekonomi neoklasik percaya bahawa tidak ada had atas keuntungan yang dapat dibuat oleh kapitalis pintar kerana nilai produk didorong oleh persepsi pengguna. Perbezaan antara kos sebenar produk dan harga yang dijual untuk disebut lebihan ekonomi.
Walau bagaimanapun, pemikiran jenis ini boleh dikatakan telah membawa kepada krisis kewangan 2008. Dalam memimpin krisis itu, ahli ekonomi moden percaya bahawa instrumen kewangan sintetik tidak mempunyai siling harga kerana pelabur di dalamnya menganggap pasaran perumahan sebagai tidak terbatas dalam potensi pertumbuhannya. Kedua-dua ahli ekonomi dan pelabur itu salah, dan pasaran bagi instrumen kewangan itu terhempas.
