Selepas tempoh skandal korporat yang berpanjangan (contohnya, Enron dan Worldcom) di Amerika Syarikat dari tahun 2000 hingga 2002, Sarbanes-Oxley Act (SOX) telah digubal pada Julai 2002 untuk memulihkan keyakinan pelabur dalam pasaran kewangan dan celah rapat yang dibenarkan syarikat awam untuk menipu pelabur. Perbuatan ini mempunyai kesan mendalam terhadap tadbir urus korporat di Amerika Syarikat. Akta Sarbanes-Oxley memerlukan syarikat awam untuk mengukuhkan jawatankuasa audit, melaksanakan ujian kawalan dalaman, membuat pengarah dan pegawai secara peribadi bertanggungjawab atas ketepatan penyata kewangan, dan memperkuat pendedahan. Akta Sarbanes-Oxley juga menetapkan penalti jenayah yang lebih ketat untuk penipuan sekuriti dan perubahan bagaimana firma perakaunan awam beroperasi.
Takeaways Utama
- Akta Sarbanes-Oxley 2002 diluluskan oleh Kongres sebagai tindak balas terhadap penipuan dan kegagalan korporat yang meluas. Akta ini melaksanakan peraturan baru untuk syarikat, seperti menetapkan standard juruaudit baru untuk mengurangkan konflik kepentingan dan memindahkan tanggungjawab untuk pengendalian kewangan yang lengkap dan tepat Laporan untuk mencegah penipuan dan penyelewengan aset korporat, Akta mengenakan penalti lebih berat untuk pelanggar.Untuk meningkatkan ketelusan, Akta ini meningkatkan keperluan penzahiran, seperti mendedahkan perkiraan luar kunci kira-kira bahan.
Apakah Akta Sarbanes-Oxley Adakah?
Satu kesan langsung dari Akta Sarbanes-Oxley mengenai tadbir urus korporat ialah pengukuhan jawatankuasa audit syarikat awam. Jawatankuasa audit menerima leverage yang luas dalam mengawasi keputusan perakaunan pengurusan atasan. Jawatankuasa audit, subset lembaga pengarah yang terdiri daripada ahli bukan pengurusan, mendapat tanggungjawab baru, seperti meluluskan pelbagai perkhidmatan audit dan bukan audit, memilih dan mengawasi juruaudit luar, dan mengendalikan aduan mengenai amalan perakaunan pengurusan.
Akta Sarbanes-Oxley mengubah tanggungjawab pengurusan untuk pelaporan kewangan dengan ketara. Akta ini menghendaki pengurus atas secara peribadi memperakui ketepatan laporan kewangan. Sekiranya pengurus tertinggi dengan sengaja atau sengaja membuat pensijilan palsu, dia boleh berhadapan antara 10 hingga 20 tahun penjara. Sekiranya syarikat dipaksa membuat pengataan semula yang diperlukan disebabkan oleh salah laku pengurusan, pengurus atas boleh diminta untuk melepaskan bonus atau keuntungan mereka yang diperoleh daripada menjual stok syarikat. Jika pengarah atau pegawai disabitkan dengan pelanggaran undang-undang sekuriti, dia boleh dilarang daripada berkhidmat dalam peranan yang sama di syarikat awam.
Akta Sarbanes-Oxley dengan ketara menguatkan keperluan pendedahan. Syarikat awam dikehendaki mendedahkan apa-apa perkiraan luar kunci kira-kira, seperti pajakan operasi dan entiti tujuan khas. Syarikat juga dikehendaki untuk mendedahkan mana-mana pernyataan pro forma dan bagaimana mereka akan melihat di bawah prinsip perakaunan yang diterima umum (GAAP). Insider mesti melaporkan transaksi stok mereka kepada Suruhanjaya Sekuriti dan Bursa (SEC) dalam masa dua hari perniagaan juga.
Akta Sarbanes-Oxley mengenakan hukuman lebih keras untuk menghalang keadilan, penipuan sekuriti, penipuan mel, dan penipuan wayar. Tempoh hukuman maksimum bagi penipuan sekuriti telah meningkat kepada 25 tahun, dan masa penjara maksimum untuk menghalang keadilan untuk 20 tahun. Perbuatan ini meningkatkan penalti maksimum untuk penipuan pos dan kawat dari lima hingga 20 tahun masa penjara. Juga, Akta Sarbanes-Oxley dengan ketara meningkatkan denda bagi syarikat awam yang melakukan kesalahan yang sama.
Bahagian paling mahal dari Akta Sarbanes-Oxley adalah Seksyen 404, yang memerlukan syarikat awam melaksanakan ujian kawalan dalaman yang luas dan memasukkan laporan kawalan dalaman dengan audit tahunan mereka. Menguji dan mendokumenkan kawalan manual dan automatik dalam pelaporan kewangan memerlukan usaha yang besar dan penglibatan bukan sahaja akauntan luar tetapi juga berpengalaman kakitangan IT. Kos pematuhan amat membebankan bagi syarikat yang sangat bergantung pada kawalan manual. Akta Sarbanes-Oxley telah menggalakkan syarikat-syarikat membuat pelaporan kewangan mereka lebih efisien, berpusat dan automatik. Walaupun begitu, beberapa pengkritik merasakan semua kawalan ini membuat Akta mahal untuk mematuhi, mengalihkan perhatian kakitangan dari perniagaan teras dan mengecilkan pertumbuhan.
Akhirnya, Akta Sarbanes-Oxley menubuhkan Lembaga Pengawasan Perakaunan Syarikat Awam, yang mengisytiharkan piawaian untuk akauntan awam, menghadkan konflik kepentingan mereka, dan memerlukan giliran rakan audit utama setiap lima tahun untuk syarikat awam yang sama.
