Hipotesis pasaran yang cekap (EMH) adalah bertentangan dengan analisa asas kerana andaian tentang ketersediaan maklumat dan rasionalitas pasaran.
Analisis fundamental memerlukan penilaian yang menyeluruh tentang kedudukan dan prospek kewangan syarikat. Berdasarkan beberapa kombinasi kemahiran dan akses kepada data, pelabur seharusnya dapat memperoleh penilaian untuk setiap pelaburan berpotensi dengan mata ke arah membeli stok yang di undervalued di pasaran.
EMH menganggap tiga perkara: semua maklumat tersedia untuk pasaran, semua pelabur adalah rasional dan stok mengikuti langkah rawak. Anggapan mengenai maklumat terdapat dalam tiga perisa dengan ukuran kekuatan yang berbeza-beza.
Di bawah bentuk EMH yang kukuh, maklumat dikongsi bersama dan segera mencerminkan harga saham. Dalam keadaan ini, tidak ada perbezaan antara maklumat bukan awam swasta dan maklumat awam, dan harga saham merupakan satu gambaran yang benar-benar tepat mengenai aliran tunai masa depan syarikat yang diunjurkan. Dalam keadaan ini, analisis fundamental tidak berguna kerana gabungan maklumat yang sempurna dan pelabur rasional bermakna bahawa harga saham sentiasa mencerminkan harga intrinsik.
Di bawah bentuk EMH separa kuat, semua maklumat awam diandaikan dimasukkan ke dalam harga saham dengan segera. Dalam hal ini terdapat potensi harga saham menjadi tidak tepat atau ketinggalan zaman kerana maklumat peribadi yang belum dikongsi. Implikasinya adalah bahawa terdapat potensi yang terhad untuk analisis asas untuk berfungsi apabila ia berdasarkan akses kepada maklumat peribadi yang lebih tepat.
Di bawah bentuk EMH yang lemah, hanya maklumat pasaran awam yang diandaikan dimasukkan ke dalam harga saham. Sekiranya terdapat berita mengenai syarikat, EMH yang lemah-lemah mengandaikan bahawa ia dicerna dengan cepat oleh pasaran dan perubahan harga dengan tepat mencerminkan implikasi berita itu. Maklumat awam dan swasta lain tidak dianggap sebagai sebahagian daripada harga, yang menunjukkan bahawa terdapat lebih banyak potensi untuk analisis fundamental untuk berfungsi apabila ia berdasarkan kelebihan maklumat.
Di bawah semua bentuk EMH, pelabur diandaikan dengan sempurna rasional, dan penilaian saham tertentu diandaikan tepat berdasarkan maklumat yang ada. Memandangkan maklumat yang sama, setiap penganalisis atau pelabur harus mempunyai penilaian yang sama. Satu mogok utama terhadap EMH ialah sesetengah pelabur secara rutin mengalahkan pasaran, terutama Warren Buffett.
Implikasinya adalah sama ada sesetengah orang mempunyai maklumat yang lebih baik daripada yang lain atau bahawa sesetengah orang lebih baik menafsirkan maklumat daripada yang lain. Pandangan ini disokong oleh penyelidikan dalam pergerakan pasaran dan kewangan tingkah laku, yang menunjukkan bahawa harga saham tidak selalu mencerminkan nilai ekonomi. Walaupun EMH tetap menjadi hipotesis penting dalam kesusasteraan kewangan, ia telah kehilangan daya tarikan baru-baru ini.
