Apakah Beban Bukti?
Beban bukti adalah standard undang-undang yang menghendaki pihak-pihak untuk menunjukkan bahawa tuntutan itu sah atau tidak sah berdasarkan fakta dan bukti. Beban bukti lazimnya diperlukan oleh satu pihak dalam tuntutan, dan dalam banyak kes pihak yang memfailkan tuntutan adalah pihak yang mesti menunjukkan bahawa tuntutan itu sah.
Takeaways Utama
- Beban bukti adalah keperluan undang-undang untuk menentukan kebolehlaksanaan suatu tuntutan. Biasanya tanggungjawab membebankan bukti terletak pada pihak yang memfailkan tuntutan. Ia digunakan secara meluas dalam kes-kes yang melibatkan tuntutan insurans.
Memahami Beban Bukti
Beban keperluan bukti dirancang untuk memastikan bahawa keputusan undang-undang dibuat berdasarkan fakta dan bukannya dengan tekaan. Dalam insurans, ia digunakan di mahkamah untuk menentukan sama ada kerugian dilindungi oleh polisi insurans.
Biasanya, pihak yang diinsuranskan mempunyai beban bukti untuk membuktikan bahawa kerugian dilindungi di bawah polisi, sementara penanggung insurans mempunyai beban bukti untuk menunjukkan bahawa kerugian dikecualikan di bawah terma kontrak polisi.
Menyusun Tanggungjawab Tuntutan Insurans
Dalam sesetengah kes beberapa syarikat insurans akan menggunakan mahkamah untuk menentukan syarikat mana yang bertanggungjawab menyediakan perlindungan. Keadaan ini berlaku dalam keadaan di mana insured mempunyai beberapa polisi yang berbeza yang meliputi risiko yang serupa atau yang berkaitan.
Penanggung insurans dikehendaki menunjukkan sama ada kerugian itu disebabkan oleh kejadian yang tidak dilindungi di bawah polisi, atau syarikat insurans lain bertanggungjawab untuk perlindungan tersebut. Mahkamah boleh memutuskan bahawa dasar tertentu bertanggungjawab untuk menyediakan perlindungan, tetapi juga menentukan bahawa penanggung insurans yang berlainan bertanggungjawab untuk sebahagian kerugiannya.
Menyediakan maklumat untuk membuktikan bahawa perlindungan insurans boleh menjadi rumit. Sebagai contoh, rumah pemilik rumah dimusnahkan semasa badai. Polisi pemilik rumah boleh memberikan perlindungan terhadap kerugian yang disebabkan oleh angin, tetapi bukan oleh air. Orang yang diinsuranskan mesti membuktikan bahawa kemusnahan itu disebabkan oleh kerosakan angin, sementara penanggung insurans akan cuba membuktikan bahawa kerosakan itu disebabkan oleh air. Mahkamah mendapati bahawa kedua-dua jenis risiko menyebabkan kerosakan.
Dalam jumlah yang saksama kes-kes insurans yang sampai ke mahkamah, kecuaian dikatakan. Ini telah ditakrifkan sebagai kegagalan untuk melaksanakan penjagaan yang munasabah. Penanggung insurans akan cuba membuktikan bahawa pihak yang diinsuranskan tidak melakukan sesuatu yang wajar dilakukan orang yang munasabah, atau sebaliknya, melakukan sesuatu yang munasabah tidak akan dilakukan.
Seperti dalam semua kes sivil, ketetapan itu didasarkan pada bukti yang lebih tinggi-lebih daripada 50% daripada keterangan mesti menunjukkan sesuatu. Ia adalah perkara yang membiayai berjuta-juta jam untuk setiap tahun.
