Stok pilihan adalah jenis pemilikan ekuiti khas, sementara bon adalah bentuk terbitan hutang yang biasa. Banyak yang menganggap saham pilihan pelaburan yang berada di antara saham biasa dan bon. Walaupun banyak persamaan, stok pilihan umumnya lebih berisiko daripada bon dan cenderung mempunyai hasil yang lebih tinggi untuk mengimbanginya. Sekiranya berlaku kebankrapan korporat dan pembubaran, bon mengambil keutamaan ke atas saham pilihan apabila menerima pembayaran.
Saham Pilihan
Pemegang saham pilihan mempunyai tuntutan ke atas pemilikan sebuah syarikat seperti pemegang saham biasa. Struktur dan hak yang diberikan oleh stok pilihan berbeza dari syarikat ke syarikat. Tidak seperti saham biasa, saham pilihan tidak datang dengan hak mengundi.
Stok pilihan membawa ciri-ciri sekuriti tetap, dividen yang dibayar seperti bon dan menawarkan penghargaan dan keuntungan modal yang mungkin seperti stok biasa. Dari segi pengagihan keuntungan, dividen saham pilihan dibayar sebelum dividen saham biasa. Di samping itu, saham yang paling disukai mempunyai pembayaran faedah yang kerap berlaku. Ciri-ciri ini menjadikan mereka pelaburan pendapatan yang lebih menarik daripada saham biasa.
Seperti bon, saham pilihan umumnya boleh dipanggil pada pilihan syarikat. Ini memberi penerbit hak untuk memanggil balik keselamatan semasa masa penurunan kadar faedah. Biasanya, pemanggilan stok pilihan diikuti dengan penambahan saham pilihan yang lebih rendah. Saham paling disukai boleh ditukar kepada saham biasa.
Bon
Bon korporat ialah instrumen hutang, atau pinjaman yang dibuat kepada syarikat, yang membayar faedah kepada pemegang sehingga pinjaman jatuh tempo, di mana nilai muka bon tersebut dibayar balik. Pemegang bon tidak menikmati hak suara seperti pemegang saham biasa, dan mereka juga tidak berhak menerima pembayaran dividen. Mereka bukan pemilik dan tidak berkongsi keuntungan.
Bon diterbitkan pada nilai muka tertentu, tetapi harga sebenar mereka di pasaran turun naik berdasarkan beberapa faktor, termasuk kadar faedah dan permintaan keseluruhan untuk dana yang boleh dipinjam. Sekiranya syarikat mengalami kesusahan kewangan dan terpaksa mengisytiharkan muflis, pemegang bon dibayar balik sebelum aset syarikat diagihkan kepada pemegang saham. Ciri ini menjadikan bon kurang terdedah kepada risiko lalai daripada jenis sekuriti lain.
Bon Vs. Saham Pilihan
Semua bon mempunyai tarikh matang yang ditetapkan, tetapi ini tidak semestinya berlaku untuk saham pilihan, walaupun terdapat tarikh penebusan yang boleh dipanggil. Saham pilihan boleh secara teori kekal selama-lamanya. Walau bagaimanapun, pembayaran faedah kepada pemegang bon adalah lebih selamat daripada pembayaran dividen kepada pemegang saham pilihan. Syarikat mungkin menentukan untuk menangguhkan dividen semasa kesusahan atau pengembangan modal, sementara pembayaran bon mesti dibuat tanpa mengira keadaan kewangan.
Dari perspektif pelabur, bon lebih selamat tetapi menawarkan lebih rendah daripada saham pilihan. Saham pilihan cenderung mempunyai nilai par yang lebih rendah dan hasil yang lebih tinggi. Ia juga mengalami kemeruapan harga yang lebih tinggi dan kurang selamat daripada bon.
