Apakah Diskaun Untuk Kurang Daya Niaga?
Diskaun untuk kekurangan pemasaran (DLOM) merujuk kepada kaedah yang digunakan untuk membantu mengira nilai saham yang dipegang dan terhad. Teori di sebalik DLOM adalah bahawa diskaun penilaian wujud di antara stok yang didagangkan secara terbuka dan dengan itu mempunyai pasaran, dan pasaran untuk stok persendirian, yang sering tidak mempunyai pasaran.
Pelbagai kaedah telah digunakan untuk mengkuantifikasi diskaun yang boleh digunakan termasuk kaedah saham terhad, kaedah IPO, dan kaedah harga pilihan.
Memahami Diskaun Untuk Kekurangan Kebolehpasaran (DLOM)
Kaedah stok terhad yang menyatakan bahawa satu-satunya perbezaan antara stok biasa syarikat dan stok terhad adalah kekurangan kebolehpasaran stok terhad.
Selanjutnya, perbezaan harga di antara kedua-dua unit harus timbul disebabkan kekurangan pasaran ini. Kaedah IPO berhubung dengan perbezaan harga antara saham yang dijual pra-IPO dan pasca IPO. Perbezaan peratus antara dua harga dianggap sebagai DLOM menggunakan kaedah ini. Kaedah harga pilihan menggunakan harga opsyen dan harga mogok pilihan sebagai penentu DLOM. Harga opsyen sebagai peratusan harga mogok dianggap DLOM di bawah kaedah ini.
Konsensus banyak kajian menunjukkan bahawa DLOM berkisar antara 30% hingga 50%.
Diskaun Untuk Kekurangan Cabaran Kebarangkalian
Kepentingan pemilikan yang tidak mengawal dan tidak memasarkan dalam syarikat-syarikat yang dipegang rapat menyebabkan beberapa cabaran unik untuk penganalisis penilaian. Isu-isu ini seringkali timbul semasa cukai hadiah, cukai harta tanah, perpindahan cukai perpindahan generasi, cukai pendapatan, cukai harta dan pertikaian cukai lain. Untuk membantu penilai dalam bidang, Internal Revenue Service (IRS) menawarkan beberapa petunjuk, terutamanya di sekitar dua isu yang berkaitan dengan analisis awan lebih lanjut: Diskaun untuk Kekurangan Likuiditas (DLOL) dan Diskaun Kurang Kawalan (DLOC).
Tanpa persoalan, menjual kepentingan dalam syarikat persendirian adalah proses yang lebih mahal, tidak menentu dan memakan waktu daripada membubarkan kedudukan dalam entiti yang didagangkan secara terbuka. Pelaburan di mana pemilik boleh mencapai kecairan pada masa yang tepat adalah lebih bernilai daripada pelaburan di mana pemiliknya tidak boleh menjual pelaburan dengan cepat. Oleh itu, syarikat yang dipegang secara persendirian harus menjual pada harga diskaun kepada nilai intrinsik sebenar kerana kos tambahan, ketidakpastian yang meningkat dan tempoh masa yang lebih lama terikat dengan penjualan sekuriti tidak konvensional.
