Apa Kaedah Cape Cod?
Kaedah Cape Cod digunakan untuk mengira rizab kerugian bagi penanggung insurans, yang menggunakan berat yang berkadar dengan pendedahan kerugian dan berkadar songsang dengan pembangunan kerugian. Kaedah Cape Cod beroperasi di bawah andaian bahawa premium atau ukuran isipadu lain diketahui untuk tahun-tahun kemalangan sejarah, dan bahawa rugi kerugian utama adalah sama untuk semua tahun kemalangan. Kaedah Cape Cod kadang-kadang dipanggil kaedah Stanard-Buhlmann.
Takeaways Utama
- Kaedah Cape Cod, yang juga dikenali sebagai kaedah Stanard-Buhlmann, membantu dengan mengira rizab rugi. Kaedah ini mengira rizab rugi sebagai rugi terkini yang dibahagikan dengan pendedahan dan kemudian dibahagikan dengan faktor pembangunan kerugian utama. Kaedah Cape Cod mewujudkan anggaran kerugian muktamad menggunakan maklumat dalaman dan luaran. Kelemahan utama kaedah Cape Cod adalah bahawa ia tidak mengambil kira kebolehubahan dalam kedua-dua anggaran kerugian sejarah dan faktor pembangunan kerugian, dan pendedahan kerugian diandaikan tetap dari semasa ke semasa.
Bagaimana Kaedah Cape Cod berfungsi
Kaedah Cape Cod adalah berdasarkan rangka kerja yang dicipta oleh kaedah kehilangan rugi Bornhuetter-Ferguson, walaupun kaedah ini mempunyai perbezaan penting. Kaedah Bornhuetter-Ferguson juga berfungsi sebagai rangka untuk kaedah rantai-tangga dan kaedah tambahan. Perbezaan utama antara kaedah Cape Cod dan Bornhuetter-Ferguson ialah kaedah Cape Cod mencipta anggaran kerugian utama menggunakan maklumat dalaman dan luaran.
Dalam kaedah Cape Cod, rizab kerugian dikira sebagai kerugian yang terkini dibahagikan dengan pendedahan dan kemudian dibahagikan dengan faktor pembangunan kerugian utama. Kedua-dua kerugian dan kadar pendedahan disesuaikan untuk trend. Kerugian kumulatif dikira menggunakan segitiga larian, yang mengandungi kerugian untuk tahun semasa serta premium dan penganggar kerugian sebelumnya. Ini mewujudkan satu siri berat yang berkadar dengan pendedahan dan berkadar songsang dengan perkembangan kerugian.
Pertimbangan Khas
Proses penyusunan kaedah yang diketahui mengenai kehilangan rizab, di bawah payung kaedah Bornhuetter-Ferguson yang dilanjutkan, yang mana kaedah Cape Cod adalah sebahagian, memerlukan pengenalpastian penganggar terdahulu corak pembangunan dan kerugian mungkir yang diharapkan. Proses ini boleh dibalikkan dengan menggabungkan komponen kaedah yang berbeza untuk mendapatkan versi baru kaedah Bornhuetter-Ferguson yang dilanjutkan. Prinsip Bornhuetter-Ferguson mencadangkan penggunaan serentak pelbagai versi kaedah Bornhuetter-Ferguson yang dilanjutkan dan perbandingan prediktor yang dihasilkan untuk memilih prediktor terbaik dan untuk menentukan julat ramalan.
Kritikan Kaedah Cape Cod
Kaedah Cape Cod mempunyai beberapa kelemahan. Sebagai contoh, ia tidak mengambil kira kebolehubahan dalam kedua-dua anggaran kerugian sejarah dan faktor-faktor pembangunan kerugian, dan pendedahan kerugian diandaikan tetap dari semasa ke semasa. Kaedah ini boleh memahami kerugian yang ditanggung tetapi tidak dilaporkan (IBNR) sekiranya syarikat insurans menanggung jamin polisi yang sama pada kadar yang lebih rendah dari masa ke masa.
Kaedah ini juga memberikan berat badan yang lebih besar kepada pengalaman sejarah berbanding pengalaman baru-baru ini, sejak tahun kemalangan yang lebih matang lebih dekat dengan kehilangan muktamad. Amalan terbaik untuk aktuari adalah menggunakan kaedah penangguhan kerugian yang menggabungkan kaedah rentetan tangga dengan kaedah berasaskan pendedahan, seperti kaedah Cape Cod.
