Apakah Sekuriti Boleh Dagang
Sekuriti yang boleh didagangkan adalah instrumen kewangan cair yang boleh dengan cepat ditukar kepada tunai pada harga yang berpatutan. Kecairan sekuriti yang boleh dipasarkan datang dari fakta bahawa kematangan cenderung kurang daripada satu tahun, dan kadar di mana mereka boleh dibeli atau dijual tidak mempunyai kesan ke atas harga.
Keselamatan Boleh Dagang
PEMBATALAN Sekuriti Boleh Beli Pasaran
Perniagaan biasanya memegang tunai dalam rizab mereka untuk menyediakan mereka untuk situasi di mana mereka perlu bertindak pantas, seperti memanfaatkan peluang pengambilalihan yang timbul atau membuat pembayaran luar jangka. Walau bagaimanapun, daripada memegang semua tunai dalam tabungnya yang tidak memberi peluang untuk memperoleh faedah, perniagaan akan melabur sebahagian daripada tunai dalam sekuriti cair jangka pendek. Dengan cara ini, bukannya wang tunai duduk dengan tenang, syarikat itu boleh mendapat pulangan atasnya. Sekiranya keperluan tunai secara tiba-tiba timbul, syarikat boleh dengan mudah membubarkan sekuriti ini. Contoh-contoh produk pelaburan jangka pendek adalah sekumpulan aset yang dikategorikan sebagai sekuriti yang boleh dipasarkan.
Sekuriti yang boleh dipasarkan ditakrifkan sebagai sebarang instrumen kewangan tidak terhad yang boleh dibeli atau dijual di bursa saham awam atau pertukaran bon awam. Oleh itu, sekuriti yang boleh dipasarkan dikelaskan sebagai sama ada keselamatan ekuiti yang boleh dipasarkan atau keselamatan hutang yang boleh dipasarkan. Keperluan lain sekuriti yang boleh dipasarkan termasuk mempunyai pasaran sekunder yang kuat yang dapat memudahcarakan transaksi beli dan jual cepat, dan mempunyai pasaran sekunder yang memberikan sebut harga harga yang tepat untuk pelabur. Pulangan ke atas sekuriti jenis ini adalah rendah, kerana fakta bahawa sekuriti yang boleh dipasarkan sangat cair dan dianggap pelaburan yang selamat.
Contoh sekuriti yang boleh dipasarkan termasuk saham biasa, kertas komersial, penerimaan jurubank, bil Perbendaharaan, dan instrumen pasaran wang lain.
Sekuriti Ekuiti Boleh Dagang
Sekuriti ekuiti yang boleh dipasarkan boleh sama ada stok biasa atau saham pilihan. Mereka adalah sekuriti ekuiti syarikat awam yang dipegang oleh perbadanan lain, dan disenaraikan dalam kunci kira-kira syarikat induk. Jika stok dijangka dilikuidasi atau didagangkan dalam tempoh satu tahun, syarikat induk akan menyenaraikannya sebagai aset semasa. Sebaliknya, jika syarikat menjangkakan untuk memegang stok selama lebih daripada satu tahun, ia akan menyenaraikan ekuiti sebagai aset bukan semasa. Semua sekuriti ekuiti yang boleh dipasarkan, baik semasa dan tidak semasa, disenaraikan pada nilai atau kos yang lebih rendah.
Walau bagaimanapun, jika syarikat melabur dalam ekuiti syarikat lain untuk memperoleh atau mengawal syarikat itu, sekuriti itu tidak dianggap sebagai sekuriti ekuiti yang boleh dipasarkan. Syarikat itu menyenaraikannya sebagai pelaburan jangka panjang pada lembaran imbangannya.
Sekuriti Hutang yang Boleh Dagang
Sekuriti hutang boleh dipasarkan dianggap sebagai bon jangka pendek yang dikeluarkan oleh syarikat awam yang dipegang oleh syarikat lain. Sekuriti hutang yang boleh dipasarkan biasanya dipegang oleh syarikat sebagai ganti tunai, jadi lebih penting lagi terdapat pasaran sekunder yang mapan. Semua sekuriti hutang yang boleh dipasarkan dipegang pada kos pada kunci kira-kira syarikat sebagai aset semasa, sehingga keuntungan atau kerugian direalisasikan apabila penjualan instrumen hutang.
Sekuriti hutang yang boleh dipasarkan dipegang sebagai pelaburan jangka pendek dan dijangka akan dijual dalam tempoh satu tahun. Jika sekuriti hutang dijangka diadakan lebih dari satu tahun, ia harus dikelaskan sebagai pelaburan jangka panjang pada lembaran imbangan syarikat.
Menggunakan Sekuriti Boleh Dagang dalam Analisis Asas
Sekuriti boleh niaga dinilai oleh penganalisis apabila menjalankan analisis nisbah kecairan pada syarikat atau sektor. Nisbah kecairan mengukur keupayaan syarikat untuk memenuhi kewajiban finansial jangka pendek apabila tiba masanya. Dengan kata lain, nisbah ini menilai sama ada syarikat boleh membayar hutang jangka pendek menggunakan aset yang paling cairnya. Nisbah kecairan termasuk:
1. nisbah tunai:
Ku Nisbah Tunai = Liabiliti semasaMCS di mana: MCS = Nilai Pasaran Tunai dan Sekuriti Boleh Dagang
Nisbah tunai dikira sebagai jumlah nilai pasaran tunai dan sekuriti boleh dipasarkan yang dibahagikan dengan liabiliti semasa syarikat. Pemiutang memilih satu nisbah di atas 1 kerana ini bermakna bahawa firma akan dapat menampung semua hutang jangka pendek jika ia jatuh tempo sekarang. Bagaimanapun, kebanyakan syarikat mempunyai nisbah tunai yang rendah kerana memegang terlalu banyak wang atau melabur dalam sekuriti yang boleh dipasarkan bukan strategi yang sangat menguntungkan.
2. Nisbah semasa:
Ku Nisbah semasa = Liabiliti semasa Aset semasa
Nisbah semasa mengukur keupayaan syarikat untuk melunaskan hutang jangka pendeknya menggunakan semua aset semasa, termasuk sekuriti yang boleh dipasarkan. Ia dikira dengan membahagikan aset semasa dengan liabiliti semasa.
3. Rasio cepat:
Ku Nisbah Pantas = Liabiliti TerkiniKurang Aset
Faktor rasio cepat hanya aset cepat ke dalam penilaiannya bagaimana cecair sebuah syarikat. Aset cepat didefinisikan sebagai sekuriti yang boleh dengan mudah diubah menjadi tunai daripada aset semasa. Sekuriti yang boleh dipasarkan dianggap aset cepat. Formula untuk nisbah cepat adalah aset / liabiliti semasa. (Untuk bacaan berkaitan, lihat "Contoh Biasa Sekuriti Boleh Dagang")
