Apakah 'Kos Modal?'
Kos modal adalah pulangan yang diperlukan untuk membuat projek penganggaran modal, seperti membangun sebuah kilang baru, berbaloi. Apabila penganalisis dan pelabur membincangkan kos modal, mereka biasanya bermaksud purata wajaran kos hutang syarikat dan kos ekuiti yang digabungkan bersama.
Kos metrik modal digunakan oleh syarikat secara dalaman untuk menilai sama ada projek modal bernilai perbelanjaan sumber dan oleh pelabur yang menggunakannya untuk menentukan sama ada pelaburan bernilai risiko dibandingkan dengan pulangan. Kos modal bergantung kepada cara pembiayaan yang digunakan. Ia merujuk kepada kos ekuiti jika perniagaan dibiayai semata-mata melalui ekuiti, atau kos hutang jika ia dibiayai semata-mata melalui hutang.
Banyak syarikat menggunakan gabungan hutang dan ekuiti untuk membiayai perniagaan mereka dan, bagi syarikat-syarikat sedemikian, kos keseluruhan modal diperoleh daripada kos purata berwajaran semua sumber modal, yang dikenali sebagai kos purata wajaran modal (WACC).
Kos Modal
Apakah Kos Modal Beritahu Anda?
Kos modal mewakili kadar rintangan yang mesti diatasi oleh syarikat sebelum ia dapat menghasilkan nilai, dan ia digunakan secara meluas dalam proses belanjawan modal untuk menentukan sama ada syarikat harus meneruskan projek.
Kos konsep modal juga digunakan secara meluas dalam ekonomi dan perakaunan. Satu lagi cara untuk menggambarkan kos modal adalah kos peluang membuat pelaburan dalam perniagaan. Pengurusan syarikat yang bijak hanya akan melabur dalam inisiatif dan projek yang akan memberikan pulangan yang melebihi kos modal mereka.
Kos modal, dari perspektif pelabur, adalah pulangan yang dijangkakan oleh sesiapa yang menyediakan modal untuk perniagaan. Dalam erti kata lain, ia adalah penilaian ke atas risiko ekuiti syarikat. Dalam melakukan ini pelabur mungkin melihat volatiliti (beta) hasil kewangan syarikat untuk menentukan sama ada stok tertentu terlalu berisiko atau akan membuat pelaburan yang baik.
Takeaways Utama
- Kos modal mewakili pulangan keperluan syarikat untuk mengambil projek modal, seperti membeli peralatan baru atau membina sebuah bangunan baru. Kos modal biasanya merangkumi kos ekuiti dan hutang, yang ditimbang mengikut pilihan syarikat atau yang sedia ada struktur modal, yang dikenali sebagai kos purata wajaran modal (WACC). Keputusan pelaburan syarikat untuk projek-projek baru semestinya menjana pulangan yang melampaui kos firma modal yang digunakan untuk membiayai projek itu-jika tidak, projek itu tidak akan menghasilkan pulangan untuk pelabur.
Kos Modal Berwajaran Berat
Kos modal firma biasanya dikira menggunakan kos purata wajaran formula modal yang menganggap kos kedua-dua hutang dan modal ekuiti. Setiap kategori modal firma ditimbang secara seimbang untuk mencapai kadar yang dicampur, dan rumusannya menimbangkan setiap jenis hutang dan ekuiti pada lembaran imbangan syarikat, termasuk saham biasa, bon dan bentuk hutang lain.
Mencari Kos Hutang
Setiap syarikat perlu menyusun strategi pembiayaannya pada peringkat awal. Kos modal menjadi faktor kritikal dalam menentukan landasan pembiayaan untuk mengikuti hutang, ekuiti, atau gabungan kedua.
Syarikat-syarikat peringkat awal jarang mempunyai aset yang cukup besar untuk menjamin sebagai cagaran untuk pembiayaan hutang, jadi pembiayaan ekuiti menjadi mod pembiayaan lalai untuk kebanyakan mereka. Syarikat-syarikat yang kurang ditubuhkan dengan sejarah operasi yang terhad akan membayar kos yang lebih tinggi untuk modal daripada syarikat-syarikat yang lebih tua dengan rekod jejak yang mantap kerana peminjam dan pelabur akan menuntut premium risiko yang lebih tinggi untuk bekas itu.
Kos hutang hanyalah kadar faedah yang dibayar oleh syarikat atas hutangnya. Walau bagaimanapun, kerana perbelanjaan faedah adalah deduktif cukai, hutang tersebut dikira atas dasar selepas cukai seperti berikut:
Ku Kos hutang = Jumlah hutang Perbelanjaan yang menarik × (1-T) di mana: Perbelanjaan faedah = Int. dibayar pada hutang semasa firmaT = Kadar cukai marginal syarikat
Kos hutang juga boleh dianggarkan dengan menambah spread kredit ke kadar bebas risiko dan mengalikan hasil dengan (1 - T).
Mencari Kos Ekuiti
Kos ekuiti adalah lebih rumit kerana kadar pulangan yang diminta oleh pelabur ekuiti tidak begitu jelas kerana ia adalah oleh pemberi pinjaman. Kos ekuiti dianggarkan dengan model harga aset modal seperti berikut:
Ku CAPM (Kos ekuiti) = Rf + β (Rm-Rf) di mana: Rf = kadar bebas pulangan risikoRm = kadar pulangan pasaran
Beta digunakan dalam formula CAPM untuk menganggarkan risiko, dan formula itu memerlukan beta stok syarikat sendiri. Bagi syarikat swasta, satu beta dianggarkan berdasarkan beta purata sekumpulan firma awam yang serupa. Penganalisis boleh memperhalusi beta ini dengan mengiranya secara asas tanpa cukai. Anggapan bahawa beta syarikat swasta akan menjadi sama dengan beta purata industri.
Kos keseluruhan modal firma adalah berdasarkan purata wajaran kos tersebut. Sebagai contoh, pertimbangkan perusahaan dengan struktur modal yang terdiri daripada 70% ekuiti dan 30% hutang; Kos ekuiti adalah 10% dan kos hutang selepas cukai ialah 7%.
Oleh itu, WACC adalah:
Ku (0.7 × 10%) + (0.3 × 7%) = 9.1%
Ini adalah kos modal yang akan digunakan untuk mengurangkan aliran tunai masa depan daripada projek-projek yang berpotensi dan peluang lain untuk menganggarkan nilai semasa bersih mereka (NPV) dan keupayaan untuk menghasilkan nilai.
Syarikat berusaha untuk mencapai campuran pembiayaan optimum berdasarkan kos modal untuk pelbagai sumber pendanaan. Pembiayaan hutang mempunyai kelebihan yang lebih efisien daripada pembiayaan ekuiti kerana perbelanjaan faedah adalah potongan cukai dan dividen pada saham biasa dibayar dengan dolar selepas cukai. Walau bagaimanapun, terlalu banyak hutang boleh mengakibatkan leverage berbahaya tinggi, menyebabkan kadar faedah yang lebih tinggi dicari oleh peminjam untuk mengimbangi risiko lalai yang lebih tinggi.
Kos Modal dan Pertimbangan Cukai
Satu elemen untuk dipertimbangkan dalam memutuskan untuk membiayai projek modal melalui ekuiti atau hutang adalah kemungkinan mana-mana penjimatan cukai daripada mengambil hutang kerana perbelanjaan faedah boleh menurunkan pendapatan bercukai firma, dan oleh itu, liabiliti cukai pendapatannya.
Walau bagaimanapun, Modigliani-Miller Theorem (M & M) menyatakan bahawa nilai pasaran sebuah syarikat adalah bebas dari cara ia membiayai sendiri dan menunjukkan bahawa di bawah anggapan tertentu, nilai leverage versus non-leveraged firms adalah sama, sebahagiannya kerana kos lain mengimbangi sebarang penjimatan cukai yang timbul daripada peningkatan pembiayaan hutang.
Contoh Kos Modal dalam Penggunaan
Setiap industri mempunyai modal sendiri. Bagi sesetengah syarikat, kos modal lebih rendah daripada kadar diskaun mereka. Sesetengah jabatan kewangan boleh menurunkan kadar diskaun mereka untuk menarik modal atau menaikkannya secara berperingkat untuk membina kusyen bergantung kepada berapa risiko yang mereka selesaikan.
Sehingga Januari 2019, syarikat kimia terpelbagai mempunyai kos modal tertinggi sebanyak 10.72%. Kos modal paling rendah boleh dituntut oleh syarikat perkhidmatan kewangan bukan bank dan insurans pada 3.44%. Kos modal juga tinggi di kalangan kedua-dua syarikat dadah bioteknologi dan farmaseutikal, pengeluar keluli, pemborong makanan, syarikat Internet (perisian), dan syarikat minyak dan gas bersepadu.
Industri-industri tersebut cenderung memerlukan pelaburan modal yang signifikan dalam penyelidikan, pembangunan, peralatan, dan kilang. Antara industri dengan kos modal yang lebih rendah ialah bank pusat wang, hospital, dan kemudahan penjagaan kesihatan, syarikat kuasa, amanah pelaburan hartanah (REIT), penginsurans semula, runcit runcit dan syarikat makanan, dan utiliti (kedua-dua am dan air). Syarikat-syarikat sedemikian mungkin memerlukan kurang peralatan atau faedah dari aliran tunai yang sangat mantap.
Perbezaan Antara Kos Modal dan Kadar Diskaun
Kos modal dan kadar diskaun agak serupa dan sering digunakan secara bergantian. Kos modal sering dikira oleh jabatan kewangan syarikat dan digunakan oleh pihak pengurusan untuk menetapkan kadar diskaun (atau kadar rintangan) yang mesti dipukul untuk membenarkan pelaburan.
Yang mengatakan, pengurusan syarikat perlu mencabar kos modal yang dihasilkan secara dalaman, kerana ia mungkin begitu konservatif untuk menghalang pelaburan. Kos modal juga mungkin berbeza berdasarkan jenis projek atau inisiatif; inisiatif yang sangat inovatif tetapi berisiko harus membawa kos modal yang lebih tinggi daripada projek untuk mengemas kini peralatan penting atau perisian dengan prestasi terbukti.
