Apa yang Diiktiraf Aset?
Syarikat insurans biasanya mengklasifikasikan aset mereka ke dalam salah satu dari tiga kategori: aset yang diakui, aset yang dilaburkan, dan aset tidak diterima atau lain-lain. Berbeza dengan kebanyakan syarikat yang mengikuti prinsip perakaunan GAAP, mereka menggunakan perakaunan statutori (Stat) yang ditetapkan oleh Persatuan Peserta Insurans Kebangsaan (NAIC) untuk melaporkan data kewangan.
Di bawah perakaunan STAT, beberapa aset tidak mempunyai nilai. Mengakui aset adalah aset syarikat insurans yang dibenarkan oleh undang-undang negeri untuk dimasukkan ke dalam penyata kewangan syarikat, biasanya kunci kira-kira. Walaupun setiap negara mempunyai kebijaksanaan terhadap undang-undang insuransnya, terdapat kesepakatan di mana aset yang sesuai digunakan apabila menentukan kesolvenan syarikat insurans. Diakui aset sering termasuk gadai janji, akaun belum terima, stok, dan bon. Aset mesti cair dan tersedia untuk membayar tuntutan apabila perlu.
Takeaways Utama
- Mengakui aset adalah aset yang, menurut undang-undang, dimasukkan ke dalam penyata kewangan tahunan syarikat. Aset yang di terima mestilah cair dan mempunyai nilai yang boleh diukur. Setiap negeri mengawal selia apa yang merupakan aset yang diterima. Aset yang tidak diiktiraf adalah aset yang tidak mempunyai nilai untuk memenuhi pemegang polisi kewajipan dan tidak boleh dengan mudah ditukarkan kepada wang tunai.
Memahami Aset yang Dihantar
Aset yang diterima secara umumnya merangkumi aset yang cair dan nilainya boleh ditaksir atau belum terima yang semunasabahnya dijangka dibayar. Memandangkan aset yang diiktiraf adalah komponen kritikal untuk mengira kecukupan modal kepada pengawal selia insurans negara, mereka mempunyai definisi yang lebih sempit daripada yang mungkin digunakan di bawah Prinsip-prinsip Perakaunan Biasa yang Diterima (GAAP), yang memberi nilai kepada kebanyakan aset dan menggunakan semua aset dalam menentukan nilai syarikat. Mengakui aset membantu menentukan kesolvenan sebuah syarikat, terutamanya apabila menilai kemampuan untuk membayar sejumlah besar tuntutan yang luar biasa sekaligus.
Diiktiraf Aset vs. Aset Tidak Diiktiraf
Seperti namanya, aset yang tidak diiktiraf adalah aset yang dilarang oleh undang-undang daripada dimasukkan dalam penilaian terhadap keadaan kewangan syarikat. Ringkasnya, mereka tidak termasuk dalam penyata kewangan tahunan kerana mereka tidak mempunyai nilai dalam laporan berkanun.
Aset tidak diiktiraf adalah aset dengan nilai ekonomi yang tidak dapat memenuhi obligasi pemegang polisi. Selain itu, mereka sama ada sukar untuk menjual atau tidak mudah ditukar kepada wang tunai (ia mengambil masa satu tahun atau lebih untuk menukarkan aset yang tidak diiktiraf kepada wang tunai) kerana bebanan-seperti liens atau kepentingan pihak ketiga (contohnya, syarikat reinsurans).
Aset yang tidak diiktiraf adalah lebih berguna daripada apa yang mereka inginkan. Mereka juga boleh dilihat sebagai sumber cagaran atau digunakan untuk mengira leverage syarikat. Contoh-contoh umum aset yang tidak dimasukkan termasuk perabot kantor, perbelanjaan prabayar, dan lekapan. Aset yang paling tidak ketara (contohnya, nama dagang, tanda dagangan, dan paten), cek tidak boleh dipinjam, dan stok yang dipegang sebagai cagaran untuk pinjaman adalah aset yang tidak diiktiraf. Walau bagaimanapun, setiap negeri menentukan apa yang layak sebagai aset yang dimasukkan atau tidak diterima.
Penanggung insurans terutama prihatin sama ada mereka mampu membayar tuntutan kewangan mereka. Tidak termasuk aset yang tidak dimasukkan dan termasuk aset yang diakui memberikan gambaran yang lebih jelas tentang apakah tanggungjawab ini dikompromikan atau mungkin.
